1/Θα πρότεινα πριν από την τελική επιλογή ενός άλλου καθηγητή ή μιας άλλης καθηγήτριας να πραγματοποιηθεί ένα δοκιμαστικό μάθημα με τον/την διδάσκοντα/διδάσκουσα και μετά το πέρας του μαθήματος να σας πει το παιδί τη γνώμη του, για το εάν έμεινε ικανοποιημένη ή όχι από το μάθημα.
2/Επιπλέον, να δείτε ποια βιβλία θα χρησιμοποιεί ο/η εκπαιδευτικός κατά τη διάρκεια του μαθήματος και αν διαθέτει και πρόσθετο συμπληρωματικό υλικό.
Παρεμπιπτόντως, ο συγκεκριμένος καθηγητής ποια βιβλία χειριζόταν στο μάθημα; Γνωρίζετε τους τίτλους αυτών; Συνάμα, μέχρι το Μάιο θα συνεχίσει τα μαθήματα με τον ίδιο τον καθηγητή μέχρι να επιλέξετε κάποιον/α άλλον/η καθηγητή/-τρια ή τα έχει ήδη σταματήσει;
Πολύ καλή η πρόταση σου, θα το ζητήσω.
Τα βιβλία που χρησιμοποίησαν ήταν τα delf 2 των εκδόσεων Κοσβογιάννη.
Τα μαθήματα τα έχουμε τελειώσει για την σεζόν, αφού εχθές έδωσε και τα προφορικά. Περιμένουμε τα αποτελέσματα.
Με την έννοια ότι δεν έχεις κανένα από τα πλεονεκτήματα της τάξης που κάνουν το μάθημα πιο ενδιαφέρον (δεν υπάρχει αίθουσα να τοιχοκολλήσεις εργασίες, συμμαθητές για να κάνεις διαλόγους / ασκήσεις / παιχνίδια / διαγωνισμούς, δεν υπάρχει διαδραστικός πίνακας, δεν υπάρχει δυνατότητα χρήσης επιπλέον υλικού εκτός από τα βιβλία του παιδιού και φωτοτυπίες). Γενικά το ιδιαίτερο μάθημα είναι πιο πτωχό: συνήθως είναι ο μαθητής και ο δάσκαλος πάνω από ένα βιβλίο. Υπάρχουν βέβαια καθηγητές οι οποίοι κάνουν μια μικρή υπέρβαση στο κάθε τους μάθημα για να διατηρούν το ενδιαφέρον των μαθητών τους, αλλά αυτοί που το πετυχαίνουν είναι λίγοι. Η μισή χαρά της γλώσσας είναι η επικοινωνία και είναι πάρα πολύ δύσκολο για έναν καθηγητή να προσφέρει αρκετά ερεθίσματα ώστε να αντικαταστήσει 5 συμμαθητές κι ένα σχολείο. Ειδικά για παιδιά που έχουν ξεκινήσει σε φροντιστήριο, πολλές φορές το ιδιαίτερο είναι ένα μικρό σοκ: πρώτον χάνουν την παρέα τους και δεύτερον ανακαλύπτουν πως όλη η προσοχή του δασκάλου τους είναι πάνω τους, πράγμα που για τα περισσότερα παιδιά είναι κουραστικό και βαρετό. Και αν τύχει και δεν συμπαθήσουν τον καθηγητή, μπορεί να γίνει αφόρητο. Άσε που με το ιδιαίτερο χάνεις και τη βόλτα σου (μην το γελάτε, τα περισσότερα παιδιά είναι κλεισμένα συνέχεια μέσα και πετάνε τη σκούφια τους για έξοδο, ας είναι και για να πάνε στο φροντιστήριο).
Πολύ κατατοπιστικά όλα αυτά και σε ευχαριστώ πολύ για το χρόνο που διέθεσες για να τα παραθέσεις.
Υπάρχει αλήθεια τέτοιο φροντιστήριο? Ή έτσι είναι το ιδανικό? Αν υπάρχει θα ήθελα πολύ να μου πεις ποιό είναι.
Σε φροντιστήριο είμαστε αρχικά και δεν υπήρχε τίποτα από αυτά που περιγράφεις. Δυστυχώς.
Ούτε καν ο ανταγωνισμός ή η παρότρυνση των συμμαθητών οι οποίοι ήταν κατώτερου επιπέδου της κόρης μου με αποτέλεσμα να κάνουν χαβαλέ και μάθημα να μην γίνεται εξ ου και τα κενά που λέγαμε. Βέβαια ευθύνη έχει και η καθηγήτρια που ήταν πολύ ήπια και ανεκτική.
Το μόνο θετικό ήταν όπως λες και εσύ η "βόλτα" στο φροντιστήριο για την αλλαγή εικόνων.
Οι (καλοί) εξεταστές συνήθως είναι πιο απόλυτοι, πιο απαιτητικοί και όχι τόσο χαλαροί όπως χρειάζεται να είναι ο δάσκαλος για να προσεγγίσει το παιδί. Μπορεί να κάνω λάθος, αλλά δεν μπορώ να ταιριάξω στο μυαλό μου αυτούς τους δύο ρόλους.
Πιστεύω πως αυτή είναι μία από τις αιτίες της συμπεριφοράς αυτής. Είναι πολύ απαιτητικός όντως, και ίσως επείδή οι μαθητές του των ιδιαίτερων δηλώνονται μέσω του φροντιστηρίου φοβάται πως θα πέσει το επίπεδο των επιτυχιών του? Είναι πιθανό.
Καλα... μονο σε μενα φαινε5αι παραξενο που ενας καθηγητης ιδιαιτερων ειναι... υποτιμητικος; Συμπεριφορα δημοσιου στον ιδιωτικο τομεα;
Ειλικρινα δεν εχω δει κανενα καθηγητη ιδιαιτερων να φερεται υπεροπτικα σε μαθητη του (δεν ειναι κανεις τοσο ηλιθιος ωστε να θελει να χασει ενα ιδιαιτερο). Ειδικα σε περιοδο κρισης...
Ίσως επειδή είναι πολύ σίγουρος πως δεν θα το χάσει?
Θα μπορούσα να σου παραθέσω πολλά περιστατικά και δείγματα συμπεριφοράς και να σου πω τους λόγους που το θεωρεί σίγουρο το μάθημα κ.λ.π. αλλά δεν μπορώ να το κάνω για ευνόητους λόγους. Δεν είναι το ζητούμενο μου το γιατί φέρεται έτσι και δεν με αφορά εξάλλου. Ο καθένας τι θέματα έχει, τι καταβολές, τι απωθημένα , τι ψυχολογικά είναι πρόβλημα του. Εμένα με νοιάζει το παιδί μου και να μην πηγαίνει ο χρόνος της χαμένος και να μην χάνει το ενδιαφέρον της για την γλώσσα. Ειδικά όταν το αγαπάει. Δεν το βλέπω μόνο ως απόκτηση προσόντων για το μέλλον της και την αποκατάσταση της. Πιστεύω πως οι γλώσσες ανοίγουν "παράθυρο" σε άλλες κουλτούρες, διευρύνουν τους ορίζοντες μας, μας ολοκληρώνουν ως προσωπικότητες. Ψάχνω λοιπόν καθηγητή με την ίδια οπτική, να μπορεί να δείξει στο παιδί την "εικόνα" της γλώσσας, να "μεταδώσει" να "μεταγγίσει" να "εμπνεύσει" την αγάπη και τον ενθουσιασμό για την γλώσσα που διδάσκει. Οπότε μην κοιτάς το δέντρο γιατί χάσαμε το δάσος....
