Κάποια παιδιά στα σχολεία στην πορεία τους μέχρι να περάσουν σε μία σχολή (ή απλά να τελειώσουν το λύκειο) φαίνονται να αρέσουν και να είναι συμπαθητικοί στα περισσότερα άτομα που γνωρίζουν.Έχουν δεκάδες φίλους,από όλων των ειδών και γίνονται οι πλέον διάσημοι (και ίσως πολυπόθητοι για κάποια σχέση με το άλλο φύλο) του σχολείου τους.
Φίλους, όχι, γνωστούς ναι. Σε σημείο δηλαδή να λένε ένα "γεια" με όλα τα παιδιά του σχολείου χωρίς να ξέρουν το μικρό τους καν.
Αν κρίνω από την εμπειρία μου στο δικό μου σχολείο, οι ομάδες παιδιών που τους ξέρουν όλοι με ονοματεπώνυμο, είναι συνήθως παιδιά που προκαλούν με τη συμπεριφορά τους.
Είναι αυτοί που βρίζουν, που κράζουν τους πάντες, καπνίζουν, τρώνε αποβολές, μένουν από απουσίες, τα' χουν φτιάξει με το μισό σχολείο, που είναι πρώτοι σε λουκέτο του σχολείο, κι άλλα τέτοια ωραία.
Δεν είναι πάντα καλό να ξεχωρίζεις ή να είσαι δημοφιλής για αυτούς τους λόγους. Μη το βλέπεις με τόσο θαυμασμό.
Δηλαδή τι μπορεί να σου προσφέρει; Πιο πολλές κοπέλες; Δηλαδή να γίνεις "ο γκόμενος" του σχολείου και να έχεις όποια θες για δούλεμα;;
Συνήθως αυτοί είναι που τρώνε Χ από τις σοβαρές κοπέλες, για τις άλλες της πλάκας, και άγνωστος να' σαι πέφτουν. (τι κακιά που είμαι
)
Αντιθέτως,υπάρχουν τα παιδιά τα οποία είτε είναι μοναχικά είτε έχουν ελάχιστους φίλους,δεν είναι ευρέως γνωστοί στο σχολείο και συνήθως περνούν απαρατήρητα μπροστά από τα μάτια μας.
Αυτό είναι επιλογή του καθένα. Αυτά τα παιδιά συνηθως είναι ντροπαλά, και δε κάνουν εύκολα βήμα για γνωριμία, είτε φοβούνται την απόριψη, και ότι δεν είναι τόσο κουλ όσο αυτοί, ή και το δούλεμα που πιθανόν να φάνε. Ή πολύ απλά δε θέλουν φίλους, και θέλουν να κάθονται μόνοι τους.
Τα πράγματα στα σχολεία είναι τραγικά.
Θυμάμαι τη χρονιά που μας πέρασε, ήταν ένα θέμα στην έκθεση για τις παρέες και το ρατσισμό, και με ποια κριτήρια θα διαλέγαμε έναν φίλο. Περιττό να πω ότι το έκαναν πανηγύρι το θέμα. Και αρχικό αίτημα ήταν "
Αν δε μου αρέσει η φάτσα του δε του μιλάω"
Παιδιά που τους ξέρει όλο το σχολείο. Οπότε μην βλέπεις μόνο το απ' έξω, δες και το από μέσα.
Ίσως ακόμα και όταν τα γνωρίζουμε,τα κάνουμε πέρα γιατί τα θεωρούμε βαρετά ή ανόητα.Βεβαίως υπάρχουν και περιπτώσεις παιδιών που βρίσκονται κάπου στην μέση.
Αυτό είναι ανάλογα τον κάθε άνθρωπο. Δε μπορεί εσύ ή εγώ να ταιριάζουμε και να κάνουμε παρέα με όλους. Μπορεί να έχεις επαφές και να μιλάς για κανένα 10 λεπτο με όλους, αυτό όμως δε τους δίνει τον τίτλο του φίλου. Με λίγους θα τα βρεις, με λίγους θα μοιράστεις πράγματα, με ακόμα λιγότερους θα μιλήσεις για προσωπικά πράγματα.
