Βρε πουλάκι μου, θες να κλαφτείς, το καταλάβαμε.
Σας βάλανε δύσκολα θέματα στις Πανελλήνιες (βέβαια κάθε χρόνο με εξαίρεση κάποιες χρονιές π.χ. 2009 όλοι τον ίδιο καημό έχουνε για 1,2,5 μαθήματα), ζείτε σε μια χώρα με πολιτικές κωλοτούμπες να συμβαίνουν κάθε 24ωρο και η πρώτη φορά που θεωρείστε ενεργοί πολίτες είναι σε ένα δημοψήφισμα που pretty much καθορίζει το μέλλον της χώρας σε ευρύτερα πλαίσια.
Αλλά μόλις βγεις από το θερμοκήπιο θα καταλάβεις ότι τα παραπάνω δεν είναι καν first world problems. Τώρα μπορείς να συνεχίσεις να υποστηρίζεις ότι με την πολιτική κατάσταση μπορεί να έδωσες τζάμπα πανελλήνιες (οκ, και εγώ μπορεί να έφαγα 4 χρόνια στην ιατρική, ΜΑ ΠΩΣ ΔΕΝ ΤΟ ΕΙΧΑ ΚΑΤΑΛΑΒΕΙ ΟΤΙ ΕΙΜΑΙ ΚΑΗΜΕΝΗ?), ή μπορείς να κοιτάξεις γύρω σου και να πεις ότι παραγκωνισμένοι είναι η γριούλα που της επιτέθηκαν για την ψωροσύνταξη, ο συνταξιούχος που είχε ένα κάρο προβλήματα και περίμενε και 15 ώρες στην ουρά για λεφτά που παίρνει μια φορά τον μήνα, ο άστεγος που στήνεται κάθε μέρα στα συσσίτια και ο άνεργος που ψάχνει δουλειά για να θρέψει την οικογένειά του. Και όχι η γενιά του '97 ή του '96 ή του '98 που οι γονείς σας σκίστηκαν να σας τα έχουν όλα στο πιάτο.
Αλλά σωστά, ο καθένας την πάρτη του.