Εγώ, πάντως, στο συντακτικό πάντα προσπαθώ να βρω μία αντιστοιχία με τη νέα ελληνική. Η σύνταξη της αρχαίας ελληνικής έχει περάσει σε πολύ μεγάλο βαθμό και στη νέα ελληνική. Το θέμα είναι ότι στη νέα ελληνική έχει επικρατήσει η χρήση εκτεταμένων φράσεων, παρά η συμπτυγμένη μορφή τους (πχ τα απαρέμφατα μεταφράζονται με "να/ότι+ρήμα", η δοτική με εμπρόθετη αιτιατική*, αντί για μετοχές χρησιμοποιούνται οι αντίστοιχες δευτερεύουσες προτάσεις**, η ευκτική και ένα μέρος της προστακτικής αφομοιώθηκαν από την υποτακτική, κλπ). Προφανώς, η ελληνική γλώσσα μετά από χιλιετίες χρήσης της έχει αλλάξει ως "εικόνα", όμως ο πυρήνας της παραμένει ο ίδιος.
Φυσικά, όλα αυτά δε σημαίνουν ότι πρέπει να εμμένουμε στην αρχαιότερη μορφή της, λέγοντας ότι μας βοηθάει να επιλύσουμε τα λάθη που κάνουμε στη νέα ελληνική. Νομίζω ότι όλοι οι γλωσσομαθείς θα συμφωνούσαν ότι μία γλώσσα δεν μπορείς να τη μάθεις σε βάθος, αν πρώτα δεν τη χρησιμοποιήσεις και δεν την κάνεις κτήμα σου. Καλώς ή κακώς, η αρχαία ελληνική δεν ομιλείται από κανέναν πλέον (ακόμη και ο πατριάρχης χρησιμοποιεί καθαρεύουσα, η οποία και πάλι δεν έχει καμία σχέση με την ελληνιστική κοινή και την αττική διάλεκτο), οπότε δεν θα μπορέσουμε ποτέ να τη "μάθουμε".
Και btw, τώρα που είπα διάλεκτο, ούτε καν είμαστε σε θέση να γνωρίζουμε αν όντως τα κείμενα που σώζονται απ΄τα αρχαία χρόνια αντικατοπτρίζουν την πραγματική φύση της γλώσσας. Ίσως και οι απλοί άνθρωποι της αρχαίας Ελλάδας να μιλούσαν εντελώς διαφορετική γλώσσα, απ' ό,τι εκείνοι που ανήκαν στα ανώτερα κοινωνικά στρώματα (από τους οποίους πηγάζει το υλικό που διαθέτουμε). Δηλαδή, ίσως όσα διαβάζουμε να είναι η εκλεπτυσμένη γλώσσα του "σαλονιού", η οποία να διαφέρει εντελώς από τη γλώσσα του "δρόμου" (κάτι σαν την καθαρεύουσα και τη δημοτική πριν 40 χρόνια).
*όσοι Αθηναίοι, και γενικότερα νοτιοελλαδίτες, διαβάζετε το post, σας γνωρίζω ότι η αιτιατική αποτελεί φυσική εξέλιξη της δοτικής. Την επόμενη φορά που ακούσετε κάποιον κάτοικο της βόρειας Ελλάδας να λέει "με αρέσει/σε λέω/κλπ"[αιτιατική], αντί "μου αρέσει/σου λέω/κλπ" [γενική] μην σπέυσετε να γελάσετε εις βάρος του, γιατί κι εσείς χρησιμοποιείτε την αιτιατική (κυρίως στον πληθυντικό), αντί της παλιάς δοτικής προσωπικής (πχ. "σε αγαπώ", "τους έχω πει", "τους αρέσει", "θα σε πάρω τηλέφωνο", κλπ).
**(για τις μετοχές) στη νέα ελληνική έχουν απομείνει οι μετοχές της μέσης φωνής, οι οποίες σε μεγάλο βαθμό λειτουργούν σε θέση επιθέτου ή ουσιαστικού. Ο άκλιτος τύπος της ενεργητικής μετοχής "-οντας/-ώντας", στην πραγματικότητα χαρακτηρίζεται ως γερούνδιο.
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 10 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.