πωωω 3 χρόνια μετά που ξαναβλέπω αυτό το θρεντ, τα ίδια και τα ίδια ρε παίδες, δεν άλλαξε τίποτα στα επιχειρήματά σας;;
τέσπα, θέλω να απαντήσω ενδεικτικά σε 2 ποστς αναφερόμενη σε όλους βέβαια γιατί το ίδιο επιχείρημα υπάρχει λίγο-πολύ στις περισσότερες τελευταίες απαντήσεις.
αυτό που λένε τα παιδιά παραπάνω, είναι από τα πιο διαδεδομένα επιχειρήματα "κατά" της αποδοχής των ομοφυλόφιλων.
είναι μια πιο "ευγενική", πιο λάιτ μορφή ρατσισμού γιατί εν έτει 2014 όποιος μιλά για ασθένειες και ανωμαλίες ξέρει ότι γίνεται γελοίος και ως τέτοιος αντιμετωπίζεται από τους άλλους. Οπότε η ομοφοβία βρίσκει τρόπο να κρυφτεί πίσω από το πιο "εύλογο", επιφανειακά, επιχείρημα της αισθητικής της γκέι καρικατούρας που έχει διαδοθεί στερεοτυπικά για τους ομοφυλόφιλους.
Δεν θέλω να πω πως όποιος το εξέφρασε είναι σόνει και ντε ρατσιστής, αλλά δεν παύει να αποτελεί στρεβλό και ομοφοβικό επιχείρημα.
Και εξηγούμαι.
Αυτό το οποίο θίγεται ουσιαστικά είναι το ζήτημα της ορατότητας. Το αν φαίνεται ότι ο άλλος είναι γκέι.
Ακούμε συχνά να λένε "δεν με ενδιαφέρει τι κάνει ο άλλος στο κρεβάτι του". Είναι μια έκφραση της αντίληψης ότι η σεξουαλικότητα είναι ζήτημα ιδιωτικό. Ναι, μα προσπερνάμε εδώ ότι η σεξουαλικότητα είναι μια βασική πτυχή στην ζωή ενός ανθρώπου και δεν περιορίζεται μόνο στο κρεβάτι του, εκφράζεται και στην καθημερινότητά του, στην κοινωνική του ζωή.
Η εικόνα ενός στρέητ ζευγαριού που φιλιέται στο δρόμο, που περπατά χέρι-χερί, που χρησιμοποιεί ερωτικά φορτισμένες λέξεις για να απευθυνθεί στο ταίρι του ("αγάπη μου", "μωρό μου",...κ.ο.κ) δεν καταγράφεται κοινωνικά ως σεξουαλική (και βάσει της παραπάνω αντίληψης ως ιδιωτική) ακριβώς επειδή είναι πανταχού παρούσα και θεωρείται δεδομένη, συνηθισμένη. Αντίθετα, η ίδια εικόνα για ένα γκέι ζευγάρι ως τι καταγράφεται; Ως σεξουαλική και μάλιστα προκλητική!! Παρατηρεί κανείς λοιπόν πως το τι θεωρείται σεξουαλικό ή μη, και άρα μπορεί να εκφράζεται δημόσια, έχει καθοριστεί με βάση ένα συγκεκριμένο πρότυπο: αυτό της ετεροφυλοφιλίας.
Αποτελεί ή όχι αυτό διάκριση σε βάρος των ομοφυλόφιλων και καταπίεση της ομοφυλόφιλης επιθυμίας, κατά της γνώμη σας?
Συνεπώς όταν ένας γκέι ή μια λεσβία διεκδικεί το δικαίωμα να είναι ορατός/η, αυτό που διεκδικεί ουσιαστικά είναι το δικαίωμα να υπάρχει ΜΕ ΤΟΥΣ ΔΙΚΟΥΣ ΤΟΥ ΟΡΟΥΣ. Και όχι με τους όρους των άλλων.
Οταν κάποιος απαιτεί να μην φαίνεται ότι κάποιος είναι γκέι, αυτό που απαιτεί είναι να κρύβεται για μια ζωή ο γκέι μέσα στη ντουλάπα. Να μην εκφράζεται ελεύθερα και φυσικά η σεξουαλικότητά του. Φυσικά το στερεότυπο της "κραγμένης αδερφής" είναι τελείως φτιαχτό, αλλά στο βαθμό που ισχύει, το να είναι δλδ ένας γκέι θηλυκός, δεν καταλαβαίνω γιατί είναι κακό. Και προφανώς δεν το κάνει για να "προκαλέσει", σκασίλα του, το κάνει γιατί έτσι νιώθει. Οπότε είναι των άλλων το θέμα να εξοικειωθούν με την εικόνα ενός θηλυκού άντρα, ή 2 αντρών που είναι ζευγάρι (αντίστοιχα και για τις γυναίκες).
Και γενικά ρε γαμώτο, βλέπω κάτι απόψεις εδώ μέσα λες και δεν έχετε συναντήσει ποτέ γκέι στη ζωή σας, τι στο καλό,όλοι κρύβονται; Η εμπειρία είναι ο καλύτερος τρόπος να αφήσεις στην άκρη όλες αυτές τις γελοίες προκαταλήψεις. Οπως και να χει, μπορείτε να δείτε ένα βίντεο από τη σειρά ντοκιμαντέρ που κάνει η τρανς ακτιβίστρια Πάολα Ρεβενιώτη, με 3 φίλους της γκέι που συζητάνε γύρω απ' το θέμα. Διαφωνώ εν μέρει με κάποιες γνώμες αλλά είναι διασκεδαστικό και καταρρίπτει στερεότυπα.
(Ο τίτλος φυσικά είναι αυτοσαρκαστικός , οι γκέι τρολλάρουν πολύ με τη σεξουαλικότητά τους!)
VIDEO