Δε γνωρίζω πως είναι το σύστημα στο εξωτερικό. Ίσως οι σχολές τους κατεύθυναν σε συγκεκριμένες εταιρίες για τις οποίες ήταν έτοιμοι. Εξαρτάται τι θα τύχει. Αν μετά από κάποια χρόνια χρειαστεί να αλλάξουν δουλειά, σε πόσες εταιρίες θα είναι εξίσου έτοιμοι να δουλέψουν στο 100% από την 1η εβδομάδα; (εδώ κολλάει αυτή η ενδεικτική αναλογία 1/10 που είπα)
Η εμπειρία και η μετεκπαίδευση είναι αυτά που θα σου δώσουν ό,τι κατάρτιση θέλεις μετά το πανεπιστήμιο. Αν μετά από κάποια χρόνια χρειαστεί να αλλάξουν δουλειά, θα πάνε σε θέσεις παρόμοιες ή σε θέσεις που οι υποψήφιοι νιώθουν ότι έχουν την κατάρτιση. Ο ίδιος ο υποψήφιος δεν θα κάνει αίτηση για άλλη θέση.
Σηκώνει πολύ κουβέντα....
Ε ας την κάνουμε τότε. Προφανώς και μια γνώση πανεπιστημιακού επιπέδου δεν μπορεί να θεωρηθεί άχρηστη, όσα περισσότερα μαθαίνει κανείς, τόσο πιο πολύ μπαίνει το μυαλό του στην διαδικασία να σκεφτεί, και αυτό δεν μπορεί να είναι κακό. Όμως, είναι όλες τόσο χρήσιμες όσον αφορά την επαγγελματική πορεία του φοιτητή μετά το πανεπιστήμιο; Εγώ, αναλογιζόμενος τις γνώσεις που είχα από την σχολή μου, θα μπορούσα άνετα να κόψω το 40% της ύλης, χωρίς να νιώθω ότι θα χάσω κάτι.
Δηλαδή, αν πχ έχουμε σχολές πληροφορικής σε 5 διαφορετικές πόλεις, η καθεμία σχολή θα διαμορφώνει το πρόγραμμά της ανάλογα με τις εταιρίες που έχουν έδρα στην εκάστοτε πόλη;
Αλλοιώνεις το χαρακτήρα των παν/μίων. Όσο περισσότερο ολόπλευρες και ολοκληρωμένες γνώσεις, τόσο το καλύτερο. Χωρίς αυτό να σημαίνει ότι το πρόγραμμα σπουδών δε θα ακολουθεί τις τεχνολογικές εξελίξεις ή ότι δε θα υπάρχει πρακτική εξάσκηση μέσω εργασιών/εργαστηρίων.
Το ξαναλέω, οι ολόπλευρες και ολοκληρωμένες γνώσεις, καλές είναι, αλλά όχι πανάκεια. Δυστυχώς, δεν είναι εύκολο να πετύχεις ισορροπία ανάμεσα στην γενική γνώση και την πρακτική εφαρμογή της εξειδικευμένης σύγχρονης γνώσης. Μακάρι να γινόταν. Δεν μπορεί να γίνει όμως. Εμείς, κάνουμε το πρώτο. Στο εξωτερικό, ως επι το πλείστον, και αναφέρομαι σε αναπτυγμένες χώρες, εδώ και χρόνια κατευθύνουν όσους θέλουν να κάνουν ακαδημαϊκή καριέρα στο πρώτο, και όσους θέλουν να δουλέψουν στο δεύτερο. Τα αποτελέσματα μιλούν από μόνα τους.
Εσύ, από τη σχολή που σπούδασες, τι αισθάνεσαι ότι σου λείπει; Και αν βλέπεις ότι σου λείπει κάτι, θεωρείς αδύνατο να καλυφθεί από το πρόγραμμα σπουδών χωρίς άμεση συνεργασία με εταιρίες;
Θα σου πω.
Καταρχάς κάναμε κάποια μαθήματα, βασικά υποτίθεται για έναν οικονομολόγο, ΣΤΟ ΧΕΡΙ.
Αν μπορείς να φανταστείς εσύ έναν σύγχρονο Λογιστή χωρίς υπολογιστή, πάσο. Λογιστική στο χέρι λοιπόν. Επί δυο γαμημένα εξάμηνα. Ποιο το αποτέλεσμα; Εγώ, να έχω την δυνατότητα να κρατήσω λογιστικά βιβλία, να έχω την δυνατότητα να δουλέψω σε λογιστικό γραφείο, στα χαρτιά πάντα, και να μην μου έχει δείξει το πανεπιστήμιο μου ούτε ένα πρόγραμμα λογιστικής. Ούτε καν ονόματα δεν μας έμαθαν!!!
Οικονομετρία, επίσης στο χέρι. Η οικονομετρία είναι ένας συνδυασμός οικονομικών, ανώτερων μαθηματικών και στατιστικής. Νομίζω ότι μόνο που το ακούς, αντιλαμβάνεσαι ότι αυτό το πράγμα δεν γίνεται στο χέρι. Επί δυο εξάμηνα, επίσης.
Μάθημα ηλεκτρονικού εμπορίου, επίσης στο χέρι, ή μάλλον, στη θεωρία. Ναι, μάθαμε ωραιότατη θεωρία για το πως είναι καλό να στήνεις ένα e-shop, μάθαμε όλους τους τίτλους των συστημάτων ασφαλείας που χρησιμοποιούσαν μέχρι το 2000 οι ηλεκτρονικές επιχειρήσεις, δεν λέω. Αλλά ήταν όλα τίτλοι, θεωρίες και λοιπές αερολογίες.
Έκανα και διεθνείς οικονομικές σχέσεις, επίκαιρο, ε; Ε λοιπόν, σε πληροφορώ ότι την πρώτη φορά που άκουσα τις λέξεις "spread", "ΔΝΤ", "ομόλογα" και τέλος πάντων όλα όσα ακούμε εδώ και 3 χρόνια κάθε μέρα, δεν ήξερα τι ήταν. Έπρεπε να διαβάσω για να τα μάθω.
Το Χρηματιστήριο για την σχολή μου προφανώς ήταν κάτι στην σφαίρα του ανύπαρκτου. Ούτε μια αναφορά σε 4 χρόνια σπουδών.
Θα μπορούσα να συνεχίσω σε πάρα πολλά άλλα μαθήματα, όπως τα Μαθηματικά, οι Μάκρο και οι Μίκρο οικονομικές θεωρίες, οι Δημοσιονομικές θεωρίες, κτλ. ΟΛΑ ανεφάρμοστες θεωρίες, και κάποιες από αυτές, παρωχημένες κιόλας.
Μας μένουν κάποια μαθήματα στα οποία κάναμε όντως πρακτικά πράγματα. Όπως για παράδειγμα το δεύτερο μάθημα της Δημοσιονομικής θεωρίας (για να μην είμαι και άδικος), περιλάμβανε την πρακτική εφαρμογή του φορολογικού νόμου. Βέβαια φορολογική δήλωση δεν ξέραμε να κάνουμε, αλλά δεν γαμιέται, εμείς δεν θα ήμασταν αυτοί που καταθέτουν δήλωση.
Τράπεζες και τραπεζικό σύστημα; Πως δουλεύει μια τράπεζα; Ούτε αυτό το έμαθα στην σχολή μου.
Αυτά, μέσες άκρες.
