Τα ιδιωτικά δημοτικά, γυμνάσια και λύκεια δεν ανταγωνίζονται τα αντίστοιχα δημόσια; Ανέπτυξε μου λίγο το σκεπτικό σου, αλλά χωρίς βρισιές αν έχεις την καλοσύνη.
Τα ιδιωτικά σχολεία επιχειρούν να παράσχουν υψηλότερου επιπέδου εκπαίδευση στους μαθητές τους, που επιθυμούν να τους αποσπάσουν από τα δημόσια σχολεία. Είτε έχουν λίγους μαθητές, είτε πολλούς τα δημόσια σχολεία δεν βγάζουν περισσότερα χρήματα καθώς δε λειτουργούν ως επιχειρήσεις. Αν εννοείς αυτό τότε συμφωνούμε. Αλλά όσον αφορά την έρευνα, οι επιχειρήσεις θα απευθυνθούν στους καλύτερους, λαμβάνοντας υπόψη και τον οικονομικό παράγοντα, είτε είναι δημόσια είτε είναι ιδιωτικά ΑΕΙ. Εκεί είναι θέμα ανταγωνισμού καθώς από την έρευνα τα ΑΕΙ μπορούν να αυξήσουν τα έσοδά τους. Επιπλέον τα ιδιωτικά πανεπιστήμια θα δώσουν δουλειά σε δεκάδες ή και εκατοντάδες νέους επιστήμονες με μεταπτυχιακά και διδακτορικά. Από την στιγμή που επιτρέπεται να λειτουργούν στην Ελλάδα ιδιωτικά εκπαιδευτικά ιδρύματα στην πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση, είναι πολύ λογικό να επιτραπεί η λειτουργία ιδιωτικών ανώτατων εκπαιδευτικών ιδρυμάτων.
Μια ιδιωτική επιχειρηση εξ όρισμού λειτουργεί ανταγωνιστικά καθώς επιδιώκει το κέρδος και αυτό θα έρθει μόνο αν ξεχωρίσει, και προσελκύσει πελατεία. Δημόσια ιδρύματα και υπηρεσίες δεν είναι καν επιχειρήσεις, αυτό που προσφέρουν είναι κοινωνικό έργο, συμβάλλουν δηλαδή στη λειτουργία ενός υγειούς κοινωνικού κράτος βοηθώντας στο βαθμό που είναι δυνατό στην εξομάλυνση των κοινωνικών ανισοτήτων.
Σε αυτή τη χώρα το κοινωνικό κράτος έχει πεθάνει εδώ και χρόνια, το δημόσιο όχι απλά δεν εισπράττει την προσοχή που του αξίζει αλλά κοιτάμε να περάσουμε και στον κόσμο νεοφιλελεύθερες νοοτροπίες του στυλ "ό,τι δεν είναι οικονομικά βιώσιμο δεν αξίζει να υπάρχει", "δημόσιο=κρατισμός=παρακμή" ενώ "ιδιωτικός τομέας=επιχειρηματικότητα=ανάπτυξη". Η πολιτεία μαθαίνει στον κόσμο να μην έχει εμπιστοσύνη στις κρατικές υπηρεσίες, να προτιμά τα ιδιωτικά σχολεία, τα ιδιωτικά νοσοκομεία, την ιδιωτική ασφάλιση, τις ιδιωτικές παροχές.
Πίσω από τις δημόσιες υπηρεσίες δεν κρύβεται κανένας ο οποίος θα δει το μισθό του να συρρικνώνεται σε περίπτωση ζημίας, υπάρχουν αντίθετα πολλοί καλοπληρωμένοι κομματικοί προσκείμενοι βαλτοί από κουμπάρους κουμπάρων που το μόνο που τους νοιάζει είναι να διατηρούν τη θεσούλα τους.
Δημόσια ιδρύματα όπως τα πανεπιστήμια είναι εκείνα που υπόκεινται σε συνεχώς μειούμενες χρηματοδοτήσεις, υπερσυσσώρευση φοιτητών και απολύσεις υπαλλήλων. Εγώ δε μπορώ να δω με ποιο τρόπο μπορεί ένα δημόσιο πανεπιστήμιο να επωφεληθεί από τυχόν ιδιωτικές επιχειρήσεις που θα κοιτάξουν να πατήσουν πάνω στην παρακμή του. Και αυτά που είπα παραπάνω τα θαωρούσα δεδομένα αλλά μάλλον δεν είναι. Προφανώς και πρέπει να βρεθεί ένας τρόπος εξυγίανσης του δημοσίου αλλά το να προτάσσουμε σε αυτό άνοιγμα της αγοράς ( της ποιας; ) είναι στεγνός στρουθοκαμηλισμός, λες και περιμένουμε κανένα αόρατο χέρι να τα βάλει όλα σε τάξη.
Σε αυτό που λες, ναι γενικά δεν υπάρχει καν σύγκριση. Τα ιδιωτικά σχολεία είναι αρκετά καλύτερα από τα αντίστοιχα δημόσια και σε παροχές, και σε επίπεδο γνώσεων. Και προφανώς αυτό αποτυπώνεται και σε κάθε είδους διαγωνισμό: πανελλήνιες, ολυμπιάδες οτιδήποτε. Η διαφορά εδώ με τα ΑΕΙ είναι στο εξής. Στη πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση υπάρχουν standards. Όσο κακό κι αν είναι ένα σχολείο τις βασικές και απαραίτηττες γνώσεις που χρειάζεται κάποιος αν το θέλει θα τις πάρει. Μα και με ιδιαίτερο αν χρειαστεί, μπορεί να βγει και να ξέρει 5 πράγματα. Επίσης πολλά από αυτά που θα πάρεις (γνώσεις, εμπειρίες ) θα τα πάρεις για τον εαυτό σου και για κανέναν άλλο. Δεν έχουν τόσο μεγάλο αντίκτυπο στη ζωή σου.
Στα ΑΕΙ αντίθετα δεν υπάρχει κανένα standard. Όλα διαβαθμίζονται, και η διαφορά μπορεί να γίνει χαοτική. Οι μέλλοντες πτυχιούχοι θα κουβαλούν ένα χαρτί για όλη τους την υπόλοιπη ζωή το οποίο σε ένα βαθμό θα τους χαρακτηρίζει. θα έχεις μεν την κατηγορία των ιδιωτικών πανεπιστημίων που θα έχουν ρίξει χρήματα παντού, σύγχρονες εγκαταστάσεις, σοβαρά ερευνητικά προγράμματα, διασύνδεση με την αγορά εργασίας, και οι δημόσιοι οίκοι ανοχής όπου θα έχει μείνει η σάρα και η μάρα, να υπολειτουργούν με την ήδη πενιχρή βοήθεια του κράτους για να παρέχουν υπηρεσίες πια σε όποιον δεν έχει τα λεφτά να πάει σε ιδιωτικό ή δεν κρίνεται αρκετά μυαλό για να τσιμπήσει καμιά υποτροφία. Και δεν λέω κάτι καινούργιο, είναι γνωστό επόμενο κάτι τέτοιο.
Τελος επειδή ακούω πολύ την καραμέλα περί ανεργίας, θα πω αυτό. Και τα φροντιστήρια δίνουν δουλειά σε άνεργους πτυχιούχους πανεπιστημίων, αυτό τι σημαίνει, ότι τα θέλουμε;
Υπάρχουν πολλοί τρόποι να δημιουργήσεις θέσεις εργασιας. Ένας απ αυτούς είναι και ο πιο λογικός, να ρίξεις ως κράτος χρήμα στην αγορά, να γίνουν δημόσια έργα, να δώσεις εκτάσεις προς καλλιέργεια, να αξιοποιήσεις δημόσια κτήρια και πάει λέγοντας. Γιατί δε γίνεται τίποτα από όλα αυτά αφού μας καίει τόσο; ή δε μας καίει;
