Έστω ότι έχουμε ένα παιδί το οποίο σαν μαθητής είναι μετριότατο. Τεμπέλης, δεν ανοίγει βιβλίο παρά μόνο πολύ σπάνια, ασυνεπής σε αντίστοιχες υποχρεώσεις του σχολείου. Παιδί όμως που ασχολείται πάρα πολύ με τη μουσική. Όχι επειδή τον έγραψαν οι γονείς του κάπου και το κάνει αγγαρεία, αλλά επειδή εκείνος το επέλεξε και του άρεσε. Κάθεται με τις ώρες και αναλύει τραγούδια, μαθαίνει για νέες τεχνικές, νέα ρεύματα, έχει πρότυπα, πειραματίζται με δικές του ιδέες, και προσπαθεί κάθε μέρα, στο βαθμό που είναι δυνατό να βελτιώσει τις ικανότητές του δουλέυοντας σε αυτό.
Θα έλεγε κάποιος πως αυτό το παιδί έχει μάθει στη ζωή του να στρώνει τον ποπό του;
Έχουμε μάθει και θεωρούμε δεδομένο πως ο άνθρωπος χρειάζεται στη ζωή του να αφοσιώνεται σε πράγματα που δεν θέλει να κάνει, και ακόμη χειρότερα έχουμε μάθει για ανθρώπους που έχουν φτάσει σε ένα σημείο αυτό να το κάνουν εύκολα να το θεωρούμε προσόν. Θεωρούμε δεδομένο πως η μόρφωση κάποιου είναι κάτι που κανείς δεν επιθυμεί πραγματικά αλλά όλοι πρέπει να έχουμε υποχρεωτικά γιατί μόνο έτσι θα προχωρήσουμε και θα κάνουμε κάτι στη ζωή μας.
Ποτέ κανείς δεν αναρωτήθηκε κάποιο από αυτά τα παιδιά που `δεν έχουν μάθει να στρώνουν κώλο` γιατί δεν το κάνουν, και σε τι διαφέρουν.
Κάθε άνθρωπος από τη στιγμή της γέννησής του είναι διατεθιμένος να εργαστεί σκληρά για να πετύχει κάτι, αρκεί να έχει ένα καλό κίνητρο να το κάνει, πως η δουλειά του θα έχει απτά αποτελέσματα και αυτά θα είναι κάτι που όντως θα επιδιώκει. Αυτό φαίνεται από τον τρόπο που φέρονται οι άνθρωποι και ως παιδιά ακόμη, όταν παίζουν ένα παιχνίδι. Αφοσιώνονται σε αυτό, και βάζουν τα δυνατά τους με τον ένα ή τον άλλο τρόπο να γίνουν καλοί για να κερδίσουν.
Αυτό δεν έχει καμία σχέση με το να ονομάζουμε κάποιον τεμπέλη επειδή δεν τα πάει καλά με τα σχολικά μαθήματα. Και εκτός του ότι είναι ηλίθιο φανερώνει πόσο διαστρεβλωμένη άποψη έχουμε για την εργασία σε ένα αντικείμενο και πόσο εκμηδενίζουμε το χαρακτήρα κάθε ατόμου μόνο προσθέτοντάς του μόνο ταμπέλες δεξιοτήτων λες και συγκρίνουμε αυριανούς επαγγελματίες.
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
