To πρόβλημα όμως σε χώρες τύπου Ελλάδας, είναι ότι οι σπουδές αντί να
και σε τομείς που έχει ανάγκη η κοινωνία η πλειοψηφία των νέων επιλέγει κατά κύριο λόγο Γ/θμια εκπαίδευση για να μην αναφέρω το τρίπτυχο Ιατρική, Νομική, Πολυτεχνείο. Συνεπώς, με ποιον τρόπο θα καλυφθούν οι ανάγκες και σε τεχνικά ή αγροτικά επαγγέλματα ή επαγγέλματα που δεν απαιτούν ακαδημαϊκού τύπου γνώσεις;

Γιατί πάντα κρυβόμαστε πίσω από το δάκτυλό μας; Μήπως είναι πρόφαση «πήγαινε στο Πανεπιστήμιο για μια καλύτερη ζωή»; Η καλύτερη ζωή ορίζεται από την μαζικότητα (και συνεπώς) την υποβάθμιση του πτυχίου κάθε χρόνο με χιλιάδες αποφοιτούντες, χιλιάδες πρωτοετείς και το ανάποδο;