Το θέμα είναι η Αθήνα θέλει λεφτά για να περάσεις καλά..Ναι μεν είναι απεριόριστες οι επιλογές( πρωτεύουσα της χώρας είναι ρε παιδιά
) αλλά αν δεν έχεις δεν "βγαινεις"..
Βγαινεις στα ιδια και τα ιδια μερη. Ωραιο κεντρο εχει η Λαρισα αλλα σε ενα χρονο μπορεις να εχεις παει σε ολα τα μαγαζια του κεντρου.
εάν η ψυχαγωγία μεταφράζεται μόνο ως έξοδος σε μαγαζί λογικό είναι να βαρεθείς. ακόμη κι έτσι βέβαια, οι φοιτητές επιλέγουν τα μαγαζιά που γίνονται στέκια τους και εκεί συχνάζουν (παντού γίνεται αυτό). καταλαβαίνω ότι σε μια μικρή πόλη οι εικόνες σου είναι πιο περιορισμένες αλλά μπορεί να είναι πιο όμορφες (πχ. η Καστοριά αν και μικρή είναι πανέμορφη πόλη).
Από την άλλη, δεν καταλαβαίνω γιατί ένας φοιτητής πρέπει να μετατραπεί σε μανιακό homo consumens για να περάσει καλά. Η εποχή δεν ενδείκνυται για καταναλωτισμό και είναι και μια ευκαιρία να τον βγάλουμε λίγο από τη ζωή μας. Σε πολλές πόλεις γίνονται ένα σωρό πολιτιστικά και μη δρώμενα που μπορεί να συμμετάσχει ένας φοιτητής και μάλιστα έξω από την εμπορευματική λογική. Πρώτα απ΄όλα από τις πολιτιστικές ομάδες του πανεπιστημίου μέχρι πρωτοβουλίες ατόμων/κατοίκων/καλλιτεχνών που χτίζουν δομές αντιεμπορευματικής κουλτούρας. Στην Αθήνα πχ. υπάρχει το ελεύθερο-αυτοδιαχειριζόμενο θέατρο ΕΜΠΡΟΣ με πλήθος καλλιτεχνικών δρώμενων ελεύθερης εισόδου. Ή η αυτοδιαχειριζόμενη ομάδα
Vita Activa που δραστηριοποιείται στο χώρο της φοιτητικής εστίας του ΕΚΠΑ και διοργανώνει κύκλους συζητήσεων λογοτεχνίας, φιλοσοφίας, πολιτικής, οικονομίας, λειτουργεί δανειστική βιβλιοθήκη ή βάζει προβολές και άλλα καλλιτεχνικά και κοινωνικά δρώμενα. Ή η κινηματογραφική ομάδα του ΕΚΠΑ με προβολές ταινιών τις Κυριακές στην Ίριδα. Αντίστοιχες δραστηριότητες γίνονται και σε άλλες πόλεις. Επίσης οι εκδρομές. Ας πούμε ο Βόλος σαν φοιτητική πόλη που συνδυάζει βουνό και θάλασσα είναι ιδανικός για εκδρομές. Το Πήλιο είναι δίπλα με ένα σωρό χωριά και φύση για εξερεύνηση.
Ακόμη και για να πιεις την μπύρα σου, γιατί να τα σκάσεις σε πανάκριβα μαγαζιά ενώ μπορείς να την πάρεις από το περίπτερο με 0,80 και να αράξεις με καλή παρέα σε ένα πάρκο? Ή γιατί να μην τους μαζέψεις όλους σπίτι για φαϊ, ταινία, επιτραπέζια, τρολλάρισμα ή ό,τι άλλο? Γιατί να τα σκας στα Play House? Δλδ όπως το βλέπω, ένας φοιτητής που περνά το χρόνο του από κλαμπ και σε μπαρ κι από κει στην καφετέρια, ε όσα μαγαζιά κι αν έχει γυρίσει, όσο καλά κι αν έχει περάσει έχει μόνο μια συγκεκριμένη εμπειρία και έχει χάσει τόσες άλλες. Πέραν των χρηματικών ποσών που έχει ξοδέψει
Γενικότερα για μένα, ποιοτική φοιτητική ζωή συνεπάγεται ΕΜΠΕΙΡΙΕΣ, θετικές και αρνητικές, ψυχαγωγικές ή μη, να βρίσκεις τρόπους για προβληματισμό, γνώση, διεύρυνση οριζόντων εν γένει. Και το να δουλεύει ένας φοιτητής είναι σημαντική εμπειρία και το θεωρώ κομμάτι αυτού του εύρους. Αυτά προϋποθέτουν να είσαι ανοιχτός στο καινούριο, στο διαφορετικό και μπόλικη διάθεση για δράση και εξερεύνηση. Είναι ανεξαρτήτη του τόπου σπουδών δλδ, και είναι στο χέρι του καθενός πώς θα αξιοποιήσει τις επιλογές που έχει, περισσότερες ή λιγότερες, αλλά σίγουρα και διαφορετικές από πόλη σε πόλη, και θα βρει τελικά τι του αρέσει.
Σε γενικές γραμμές οι πρωτοετείς φρικάρουν λίγο στην αρχή μέχρι να εγκλιματιστούν και να προσαρμοστούν στον νέο τρόπο ζωής τους που ειδικά αν είναι μακριά από το σπίτι τους, θα πρέπει να διαμορφωθεί από την αρχή και αποκλειστικά από τους ίδιους. Αυτό από μόνο του είναι σημαντικό για να μάθει να αναλαμβάνει κανείς την ευθύνη της ζωής του γι' αυτό και θεωρώ θετικό να σπουδάζουν οι νέοι άνθρωποι μακριά από γονείς (που συχνά παίζουν και ρόλο περιοριστικού παράγοντα).
Παίδες πάρτε τη ζωή σας στα χέρια σας, αναλάβετε τις ευθύνες σας και εξερευνήστε τις επιλογές σας. Επίσης προσπαθήστε να διαμορφώσετε καλύτερες συνθήκες στην κοινωνική πραγματικότητα που ζείτε (δεν άντεξα να μην πετάξω και το πολιτικό μου..)! 8)
υγ. babletheone, ο Πειραιάς ρε έχει ζωή και φοιτητές. Ψάξου. Επίσης δίπλα είναι και το Πασαλιμάνι που είναι όμορφα. Take your time..
