Αν και μένω Θεσσαλονίκη, όπως όλοι έχω και εγώ ένα λατρεμένο χωρίο, με μπόλικους συγγενείς, ξαδέρφια και φίλους...
Με πήρε μια αγαπημένη μου φίλη τηλέφωνο,στην ίδια ηλικία με εμένα, που όσο μακριά και να ήμαστε, την λατρεύω και την αγαπώ πάρα πολύ!Περίμενα να με ρωτήσει για το πότε θα κατέβω στο χωριό για να βρεθούμε, αλλά μου έριξε μια βόμβα!
Αποφάσισε με τον καλό της, ο οποίος είναι και αυτός 18 να περάσουν βέρες κατά τον Αύγουστο, την ζήτησε πριν δύο βράδια, σε τραπέζι με γονείς κλπ κλπ, και μου ζήτησε αν μπορώ να αναλάβω να φτιάξω τα προσκλητήρια και γενικότερα τα περί διακόσμησης αφού ξέρει ότι πετάω τη σκούφια μου για αυτά και ασχολούμαι πολύ.....
Πειράζει που δεν συμφωνώ όμως με την όλη ιδέα; δε ξέρω μου έκανε κάπως το ότι θα παντρευτεί από τώρα, και νομίζω ότι φάνηκε από τον τρόπο που της μίλησα.... Δεν ξέρω, νιώθω ότι είναι πολύ νωρίς να κάνει κάτι τέτοιο, και δε θέλω να τη δω μετά από 2-3 χρόνια ή και 20-30 να βαράει το κεφάλι της στο τοίχο εξαιτίας αυτής της απόφασης....
Εσείς τη γνώμη έχετε για τέτοιες καταστάσεις;
Θέλω να την στηρίξω, και πάντα αυτό θα κάνω, απλά μου είναι δύσκολο να χαμογελάω και να το παίζω χαρούμενη από την στιγμή που δεν συμφωνώ...ξέρω ότι δεν έχει σχέση αν συμφωνώ εγώ ή όχι η απόφαση είναι δική της..... αλλά και πάλι, φοβάμαι μη νομίζει ότι έχω τέτοια στάση από κακία ή ζήλια, αλλά πραγματικά δεν το βλέπω έτσι, απλώς δεν μου κολλάει