από το γυμνάσιο θες να γράφεις τα δοκίμια και όλα όσα κάνουμε στο λύκειο;

κατ'αρχάς η φύση του μαθήματος δεν σε αφήνει, γτ αν έχετε τα ίδια βιβλία, τα έχουν κάνει γελοία, λες και είναι του δημοτικού.
όταν πας λύκειο θα δεις τότε τι εστί αληθινή έκθεση, γτ στο γυμνάσιο είναι ένα μεταβατικό στάδιο μεταξύ της απλής ιστοριούλας που έγραφες στο δημοτικό με την έκθεση λυκείου. Αυτό που πρέπει να έχεις το νου σου στο γυμνάσιο (και ο στόχος των καθηγητών) είναι να μάθεις να εκφράζεις σωστά τις απόψεις σου και αυτές να έχουν συνέχεια, συνοχή και συνεκτικότητα. Όπως και το γραπτό σου, να έχει αρχή, μέση και τέλος. Στο λύκειο είναι που θα μάθεις να καλλιεργείς τον λόγο σου παραπάνω και θα δεις πώς είναι η σωστή έκθεση. Εμένα προσωπικά με βοήθησε πολύ να βελτιωθώ το γεγονός ότι, στο γυμνάσιο είχα φάει φλασιά και την είδα ρεπόρτερ: έγραφα πάρα πολλά άρθρα για την εφημερίδα του σχολείου μας, αλλά είχα φτιάξει και δική μου εφημερίδα που κυκλοφορούσε εντός της τάξης.

(ναι τότε ήθελα να γίνω δημοσιογράφος

)
Αργότερα, έτυχα σε καθηγητή που με έστρωσε για τα καλά και μου έμαθε πώς είναι η καλή έκθεση, και παρόλο που παραπονιόμουν για τη δουλειά που με έβαζε να κάνω, στο τέλος ωφελήθηκα... Εμένα η έκθεση με έσωσε και με βοήθησε όταν στο κύριο μάθημα βαρύτητας των πανελληνίων τα θαλάσσωσα (χωρίς μάλιστα να καταλαβαίνω τι παίχτηκε, αλλά αυτό είναι άλλη ιστορία)...
Αλλά ότι είναι αστάθμητος παράγοντας η έκθεση, είναι. Μπορεί να περιμένεις 17 και να δεις 13, ποτέ δεν ξέρεις πού θα τύχεις. Για να καταλάβεις εμένα ο ένας εξεταστής μου έβαλε 20 και ο άλλος 15.
Είσαι πολύ μικρός όμως και δεν πρέπει να αγχώνεσαι για αυτό ακόμα. Παραείναι μακρινός στόχος. Ίσως, έχοντας αυτόν στην κορυφή, να βάλεις άλλους μικρότερους, που θα σε διευκολύνουν στο να φτάσεις στο τελευταίο σκαλοπάτι, που είναι η είσοδος στη σχολή της επιθυμίας σου. Και το λέω γιατί έχεις ακόμα χρόνια μπροστά σου, και πολλά περιθώρια για βελτίωση (όπως επίσης και τα μυαλά σου μπορεί να αλλάξουν μέσα σε αυτά τα χρόνια! Εφηβεία, you know.)