Αυτό που δεν καταλαβαίνω είναι η ανάγκη να φύγεις από το προπτυχιακό επίπεδο, πόσο μάλλον όταν λες ότι η οικονομική κατάσταση δεν είναι εύκολη (ανάλογα τι εννοεί εύκολο ή δύσκολο κανείς). Εγώ δεν μπορούσα να πάω ούτε σε άλλη πόλη να σπουδάσω, αλλά εσύ έφυγες σε άλλη χώρα. Οπότε μάλλον τα χωρούσαν τα οικονομικά σου.
Γιατί να μην έφευγες μετά το προπτυχιακό?
Για τα οικονομικά έγραψα:
"Με πολλά βαρίδια (δάνειο του Αγγλικού κράτους για δίδακτρα, δανεικά για διαμονή-ηθική υποχρέωση για επιστροφή, έστω πολύ αργότερα) φορτωμένα στην πλάτη μου."
Το κάνω πιο καθαρό.
Κάτι πουλήθηκε από συγγενικό πρόσωπο και είχε αυτά τα χρήματα, τα οποία σ' αυτές τις δύσκολες εποχές διέθεσε για μένα.
Είναι φανερό νομίζω ότι έχω αναλάβει μεγάλες υλικές (επιστροφή) και κυρίως ηθικές (διάκριση) υποχρεώσεις.
Γιατί έφυγα για προπτυχιακά.
1. Με έκαναν δεκτό κάποια πολύ καλά πανεπιστήμια. Ειδικά στη θεωρητική φυσική κάποια απ' τα καλύτερα στον κόσμο.
2. Τα προπτυχιακά είναι τρία χρόνια, αντί για τέσσερα. Η θεωρητική φυσική είναι τετραετής, συμπεριλαμβάνει και το μεταπτυχιακό. Οπότε, αφού βέβαια θα έχω τους βαθμούς στα τρία χρόνια για να συνεχίσω στο μεταπτυχιακό (δεν είναι δεδομένο, μπορεί να μείνεις στο τριετές πτυχίο φυσικής), θα ολοκληρώσω τις σπουδές σε ένα απ' τα καλύτερα πανεπιστήμια στο χώρο, χωρίς καμιά άλλη διαδικασία, και θα είμαι έτοιμος να συνεχίσω με διδακτορικό, αν όλα πάνε καλά, πιθανόν και στο ίδιο πανεπιστήμιο.
Στην Ελλάδα, τα τέσσερα χρόνια των προπτυχιακών δεν είναι και πολύ δύσκολο να γίνουν πέντε, χωρίς δική σου ευθύνη.
3. Τα παραπάνω προϋποθέτουν εντατικούς ρυθμούς.
Για να πω την αλήθεια, φοβήθηκα και τον εαυτό μου για το αν αυτοί οι ρυθμοί θα διατηρούνταν εδώ.
4. Επειδή ο στόχος μου είναι να ξεκινήσω την επαγγελματική μου ζωή στο εξωτερικό ( τι μπορείς να κάνεις στην Ελλάδα ως θεωρητικός φυσικός; ), η καθημερινή εξάσκηση στην Αγγλική γλώσσα από την ηλικία των 18 χρόνων είναι ένα επί πλέον εφόδιο.
5. Ένα επιχείρημα των γονιών μου για να φύγω ήταν ότι, τουλάχιστον όσο είμαι στην Αγγλία, θα αποστασιοποιούμαι κάπως από τη μαζική κατάθλιψη που σκεπάζει σα νέφος την Ελλάδα και την οποία ζω όταν έρχομαι, τη βλέπω και στους συγγενείς μου και στους φίλους μου.
6. Τα πανεπιστήμια στην Ελλάδα φοβάμαι ότι μπήκαν σε ένα φαύλο κύκλο απαξίωσης. Η χρηματοδότηση μειώνεται συνεχώς. Οι καλύτεροι πανεπιστημιακοί, όπως και όλοι οι επιστήμονες στην Ελλάδα, ψάχνουν το μέλλον τους στο εξωτερικό. Φοβάμαι ότι δύσκολα θα μείνουν νέοι καθηγητές με έργο αναγνωρισμένο και με όνειρα.
