ΣΩ. Βούλει οὖν, ἐπειδὴ ὁμονοοῦμεν, ὅτι ζητητέον, περὶ οὗ μή τις οἶδεν, ἐπιχειρήσωμεν κοινῇ ζητεῖν, τί ποτ’ ἐστὶνἀρετή;
(=Θέλεις, λοιπόν, καθώς σκεφτόμαστε με τον ίδιο τρόπο, να προσπαθήσουμε να αναζητήσουμε τι ακριβώς είναι η αρετή, επειδή πρέπει να το αναζητήσουμε αυτό που κανείς δεν ξέρει
ΜΕΝ. Πάνυ μὲν οὖν.
(=Βεβαίως, πολύ -μάλιστα-)
Οὐ μέντοι, ὦ Σώκρατες, ἀλλ’ ἔγωγε ἐκεῖνο ἂν ἥδιστα, ὅπερ ἠρόμην τὸ πρῶτον, καὶ σκεψαίμην καὶ ἀκούσαιμι, πότερον ὡς διδακτῷ ὄντι αὐτῷ δεῖ ἐπιχειρεῖν, ἢ ὡς φύσει ἢ ὡς τίνι ποτὲ τρόπῳ παραγιγνομένης τοῖς ἀνθρώποις τῆς ἀρετῆς.
(=Πράγματι, Σωκράτη, αλλά εγώ φυσικά και μπορώ να σκεφτώ και να ακούσω με πολύ μεγάλη ευχαρίστηση εκείνο, το οποίο ακριβώς ρώτησα και πρώτα, (δηλαδή) ποιο από τα δυο πρέπει να προσπαθούμε (να αναζητήσουμε ;;;
), με την ιδέα ότι αυτό είναι κάτι που μπορεί να διδάσκεται, ή είναι έμφυτο (: από τη φύση) ή οι άνθρωποι αποκτούν κάποτε την αρετή με κάποιον τρόπο.
ΣΩ. Ἀλλ’ εἰ μὲν ἐγὼ ἦρχον, ὦ Μένων, μὴ μόνον ἐμαυτοῦ, ἀλλὰ καὶ σοῦ, οὐκ ἂν ἐσκεψάμεθα πρότερον, εἴτε διδακτὸν εἴτε οὐ διδακτὸν ἡ ἀρετή, πρὶν, ὅτι ἐστὶν, πρῶτον ἐζητήσαμεν αὐτό·
(=Αλλά, αν εγώ είχα υπό τον έλεγχό μου, Μένωνα, όχι μόνο τον εαυτό μου, αλλά και εσένα, δε θα μπορούσα να σκεφτώ το προηγούμενο, είτε δηλαδή η αρετή μπορεί να διδάσκεται είτε δεν μπορεί να διδάσκεται, προτού πρώτα αναζητήσουμε το ίδιο, ότι δηλαδή υπάρχει)
ἐπειδὴ δὲ σὺ σαυτοῦ μὲν οὐδ’ ἐπιχειρεῖς ἄρχειν, ἵνα δὴ ἐλεύθερος ᾖς, ἐμοῦ δὲ ἐπιχειρεῖς τε ἄρχειν καὶ ἄρχεις, συγχωρήσομαί σοι—τί γὰρ χρὴ ποιεῖν;
(=αφού, όμως, εσύ δεν προσπαθείς να εξουσιάζεις, για να είσαι φυσικά ελεύθερος, και προσπαθείς και να εξουσιάζεις εμένα και εξουσιάζεις, θα συγχωρεθώ από σένα- τί πρέπει, λοιπόν, να κάνεις;
—Ἔοικεν οὖν σκεπτέον εἶναι, ποῖόν τί ἐστιν, ὃ μήπω ἴσμεν, ὅτι ἐστίν.
[= (Μου)Φαίνεται, λοιπόν, ότι πρέπει να σκεφτούμε τι λογής είναι, αυτό που ακόμα δεν ξέρουμε πως υπάρχει.]
Εἰ μή τι οὖν ἀλλὰ σμικρόν γέ μοι τῆς ἀρχῆς χάλασον, καὶ συγχώρησον ἐξ ὑποθέσεως αὐτὸ σκοπεῖσθαι, εἴτε διδακτόν ἐστιν εἴτε ὁπωσοῦν.
(= ............. ;;;;;;;;;;;;;
Λέγω δὲ τὸ ἐξ ὑποθέσεως ὧδε, ὥσπερ οἱ γεωμέτραι πολλάκις σκοποῦνται, ἐπειδάν τις ἔρηται αὐτούς.
(=Εννοώ, όμως, από την παραπάνω εικασία το εξής, ακριβώς πως, με άλλα λόγια, όσοι ασχολούνται με τη γεωμετρία εξετάζουν πολλές φορές τις υποθέσεις τους -;;;- (...), όταν κάποιος τους ρωτήσει.)
Πολύ δύσκολο. Πλάτωνας ή Δημοσθένης να φανταστώ... (επειδή, όμως, διέπεται από φιλοσοφικό περιεχόμενο, θα καταλήξω στον Πλάτωνα...)
Έκανα ό,τι μπορούσα...
(οπωσδήποτε, να συμβουλευτείς κι άλλον, γιατί όπως βλέπεις...)
