Μάλιστα. Σπουδαία τεκμηρίωση η μορφολογική συνέχεια. Όπως γνωρίζουμε όλοι, τα μορφήματα καθιστούν μια γλώσσα ζωντανή ή νεκρή. Οι άνθρωποι, ο πολιτισμός, η φωνολογία, η τέχνη, η λαϊκή έκφραση κ.α. συναφή, υποκλίνονται στο δέος του μορφήματος!
Πέρα από την πλάκα όμως, τω όντι αναρωτιέμαι, τι διδαχθήκαμε στα πρώτα εξάμηνα. Δηλαδή, ακόμη και μόνο Fromkin-Rodman-Hyams να κάνατε ή έστω Μπαμπινιώτη, θα κατείχατε κάποια βασικά..
Προσωπική μου άποψη -και φιλικά πάντα- πως ακόμη και να είσαι της κλασικής, ένας βασικός χάρτης-μπούσουλας γλωσσολογικών κανόνων πρέπει να υπάρχει κατά νου.
Εδώ μπορείς να βρεις μια περιεκτική παρουσίαση των πιο σύγχρονων
μεθόδων αξιολόγησης γλωσσικής ζωτικότητας :
https://kuscholarworks.ku.edu/dspace/bitstream/1808/7109/1/Dwyer2011_AssessRevitalize.pdf
Επιπλέον, η
κοινότητα προώθησης των ελληνικών σπουδών, έχει πολύ ενδιαφέροντα Links & βιβλιογραφίες.
https://www.hellenicsociety.org.uk/
Ακόμη:
https://humanities.uchicago.edu/faculty/mufwene/LANGUAGE BIRTH & DEATH.pdf, επίσης αξιόλογη βιβλιογραφία παραθέτει και το wiki :
https://en.wikipedia.org/wiki/List_of_extinct_languages_of_Europe
Όπως και να έχει, με συγχωρείς για τον τόνο και την παράκαμψη του κυρίως θέματος, αλλά λυπάμαι όταν η ίδια η αρμόδια επιστημονική κοινότητα (γιατί ως φοιτητής φιλολογίας ανήκεις σ'αυτήν), αγνοεί την επιστήμη ανεξαρτήτως λόγου/αφορμής (είτε από απροσεξία, είτε από εθνικιστικές αντιλήψεις κ.λ.π.).