Αὐτοὶ ἰσχυρίζονται ὅτι ἔγιναν. Δὲν ἔχει ἀποδειχθεῖ κάτι τέτοιο.
Μπορῶ βέβαια νὰ μιλήσω γιὰ τὸν «ἰδεολόγο» Μαζιώτη μὲ τὴ συμμετοχὴ σὲ τρομοκρατικὲς ὀργανώσεις καὶ γιὰ ἄλλες περιπτώσεις.
Ὅλοι πάντως οἱ ἀντιεξουσιαστές, ἐκτὸς τῶν ἄλλων, εἶναι καὶ κότες. Μονίμως διακηρύττουν ὅτι πολεμοῦν τὸ κράτος (δὲ λέω, μαγκιά τους), ἀλλὰ μόλις πιάνουν ἕναν ἀπὸ αὐτούς, ὤ τοῦ θαύματος τυχαῖα βρέθηκε ἐκεῖ ποὺ ἔπεφταν οἱ μολότοφ, ἄλλοι τοῦ ἔβαλαν τὶς πέτρες στὸ σακκίδιο καὶ ἄλλα τέτοια ὡραῖα. Δὲν ἔχω δεῖ κάποιον νὰ λέῃ ἀντρίκεια «ναί, ἐγὼ τὸ ἔκανα καὶ αἰσθάνομαι ὑπερήφανος». Μονίμως παίρνουν τηλέφωνο τοὺς γνωστοὺς πορτοκαλὶ δικηγόρους νὰ τοὺς βγάλουν ἔξω. Δὲν μπορῶ νὰ πῶ, πολὺ λεβέντικη συμπεριφορά...