Eγώ πιστεύω ότι τα περισσότερα μαθήματα είναι μια χαρά σαν ιδέες, αλλά όταν τα διδάσκουν οι καθηγητές που τα διδάσκουν, γίνονται ανούσια και βαρετά. Πχ στη μουσική, εγώ ποτέ δεν είχα μια καθηγήτρια της προκοπής. Το μόνο που μας δίδασκαν ήταν οι νότες, ξερά και αδιάφορα, ποτέ καμιά δεν μας έβαλε μουσική να ακούσουμε. Επίσης, και στην οικιακή οικονομία, είχαμε κάποτε μια που δεν μπορούσε να επιβληθεί και γινόταν πάντα ο χαμός στην τάξη. Δε λέω, και στα πιο ''σημαντικά'' μαθήματα έχουμε κάτι τέτοιους, αλλά στα άλλα είναι πιο συχνή περίπτωση. Κυρίως είναι καθηγητές που έχουν πιστέψει ότι το μάθημά τους δεν είναι και το πιο σημαντικό του κόσμου και τα 'χουν φορτώσει στον κόκκορα.