Εδώ, εδώ κι άλλη κλαψιάρα στο κλαμπ!

Κλαίω με το παραμικρό, κάτι που θα ακούσω και θα με στεναχωρήσει ή θα δω βουρκώνω κατευθείαν! Νταξ όχι και με αναφιλητά αλλά του δίνω και καταλαβαίνει, ρίχνω κλάμα αρκετό
Όταν ειδικά έχω κάτι που με απασχολεί και με στεναχωρεί και ανέκδοτο να με λέει ο άλλος εκείνη την ώρα, αν περάσει από το μυαλό μου αυτό το κάτι κλάμαααααααααααααααααααααααααα, βρε δε πα να γελούσα/μιλούσα/ ήμουν καλά λίγα δεύτερα πιο πριν; Άπαξ και το σκέφτηκα το άλλο, πάλι τελείωσε!
Πάντως να σας πω κορίτσια κάτι; Όλα μια ιδέα είναι, ακόμη και αυτό ναι! Το έχω παρατηρήσει, όταν δεν είμαι καλά σε προσωπικά μου θέματα, και υπάρχουν προβλήματα που με στεναχωρούνε με το παράμικρό κλαίω, πχ μια συγκεκριμένη ταινία όποτε την βλέπω πλαντάζω στο κλάμα και συνήθως τη βάζω όταν δεν είμαι καλά να με αποτελειώσει, την είδα μια φορά που η διάθεση μου ήταν στα ύψη και είχα σκάσει στα γέλια, αντί να κλαίω γελούσα και το κορόιδευα και έλεγα αν είναι δυνατόν κλαίω με αυτό εγώ; ,μέχρι και η αδερφή μου είχε μείνει να με κοιτάει του στυλ "Ποια είσαι εσύ; Τι έκανες στην αδερφή μου;"
Αυτό το διάστημα πάντως ναι, κλαίω πάρα πολύ συχνά, καθημερινά