Αυτό ακριβώς.
Όσοι γκρινιάζετε για την όλη κατάσταση σκεφτείτε για λίγο τι μπορεί να τους έκανε να έρθουν εδώ. Για ποιο λόγο μπορεί να θέλει ένας Ιρακινός, ή ένας Αφγανός να μεταναστεύσει;
Τι νομίζετε, ονειρεύονται πλούσια ζωή με φράγκα και πισίνες; όχι, την αξιοπρέπειά τους ψάχνουν, να βρουν κάπου μια δουλειά να ζήσουν τις οικογένειές τους.
Όταν κάνουν πχ τους επεκτατικούς πολέμους τους οι δυτικοί και καταστρέφουν τις χώρες τους τότε πόσοι αντιδρούν; Που τρέχουμε από πίσω σαν τα σκυλάκια, τους δίνουμε βάσεις, και κάνουμε ότι μας λένε. Τότε που είναι η φωνή μας; Δεν μας ενδιαφέρει έτσι, χεστήκαμε για το τι γίνεται εκεί πέρα, ας ψοφήσουν, αρκεί να μην είναι μέσα στα πόδια μας ε; Γιατί πολύ απλά δεν μας αγγίζει, εμείς θέλουμε να ζούμε αποστειρωμένα τη ζωούλα μας, ήρεμα, χωρίς πολλά πολλά. Όταν όμως το πρόβλημα φτάσει στην πόρτα μας τότε μας ενοχλεί και λέμε "μα εγώ τι φταίω;" "να πάνε πίσω στις χώρες τους".
Καπιταλισμός παιδιά, έτσι πάει, αν δεν υπάρξει ο φτωχός, τότε δεν θα υπάρξει και ο πλούσιος. Αν δεν υπήρχαν όλες αυτές οι φτωχές χώρες του τρίτου κόσμου, με το φτηνό εργατικό δυναμικό, την εκμετάλλευση, τα δικτατορικά καθεστώτα, που είτε θα ακολουθούν συμφέροντα δυτικών είτε θα δίνουν έναυσμα για στρατιωτικές επιθέσεις, να βγάλουν και οι αμυντικές εταιρείες κάνα φράγκο ρε αδερφέ, τότε οι ανεπτυγμένες κατά τα άλλα χώρες θα ήταν ένα τίποτα.