Ναι σαφώς. Άλλες οι προτεραιότητες πριν το λύκειο και άλλες μετά το λύκειο. Να αναφέρω μια κλασική προτεραιότητα μετά το λύκειο; Το άμεσο χάσιμο της παρθενίας (για όσες δεν πρόλαβαν στα 16 χρόνια) μήπως δια μέσου του κουκλοθεάτρου που λέγεται "σχέση μέσω προγραμματισμού";
Γνωρίζω επίσης και την πιθανή στημένη κατάληξη: αφού πάρουμε το κολάϊ στο δια ταύτα, προχωράμε σε επόμενους συντρόφους/ισσες (αναφέρομαι και στα 2 φύλα) για περισσότερη εξάσκηση. Θα μου πουν κάποιοι: γιατί γενικεύεις; Έλα μου ντε..Αφού αναφερόμαστε στην γενική πλειοψηφία. Εννοείται, ότι υπάρχουν μειοψηφίες που εξαιρούνται και σκέφτονται διαφορετικά (ευτυχώς που υπάρχουν). Μόνο που αυτές οι μειοψηφίες εκπέμπουν σε άλλες συχνότητες από τους υπόλοιπους και κινούνται με διαφορετικά ιδανικά, αρχές,..κλπ.
Υ.Γ.: Σόρρυ αν μιλάω χωρίς συστημικά "ωραιοποιημένα" λόγια (για να μου έδιναν θετικούς ψήφους), αλλά η ίδια η ζωή μου δείχνει μέχρι ώρας, ότι οι άνθρωποι στην κοινωνία παίζουν κάποιο ρόλο προκειμένου να είναι in, να αρέσουν, να τους θέλουν, να ανήκουν σε κάστες, να ανήκουν σε χώρους με πινακίδες, να ...κλπ. Αναφέρομαι για τους ανθρώπους που δεν έχουν πυγμή να διαφοροποιηθούν στο καρναβάλι προσώπων, αισθημάτων, πρακτικών,...κλπ διότι γνωρίζουν την αδυναμία τους και φοβούνται το "άγνωστο", έξω από το κοπάδι. Αντίθετα, όποιος πάει κόντρα στο marketing της κλισέ προσωπικότητας και έχει άποψη με επιχειρήματα μπαίνει στο περιθώριο. Όσο και να μας αρέσει να κρυβόμαστε πίσω από το δάκτυλο, η καθημερινότητα σε κάθε επίπεδο δείχνει διαφορετικές και ωμές εικόνες.
