Μμμμ... Ωραίο θέμα...Από τα ωραιότερα εδώ μέσα! Φιλία για μένα είναι το παν! Είναι σαν να έχεις δίδυμο αδερφό!
Σίγουρα έχουμε γίνει πιο σκληροί οι άνθρωποι...Όχι άδικα...Και αυτό οδηγεί σε "στημένες" φιλίες...Πολλές φορές πιστεύω πως δεν κάνουμε αληθινε΄ς φιλίες γιατί μπορεί αν είναι δίπλα μας κάποιοι, να νοιάζονται αλλά εμείς να το περιφρονούμε... Ναι, υπάρχουν και εγωιστές, αλλά πιστεύω πως κι εμείς έχουμε κάνει πέρα κάποιους και δε βλέπουμε...Ή τον έχουμε δεδομένο και ψάχνουμε το αληθινό σε αυτόν που μας το παίζει δύσκολος!
Συζητήστε το! Εγώ ήμουν πολύ κλειστόε και δεν εξέφραζα τα συναισθήματά μου...Όσο και αν ακούγεται κουλό, είπα στην παρέα μου ένα βράδυ, έτσι γιατί μου τη βάρεσε που κρατάγαμε μέσα μας πράγματα και είπα στον καθένα τί ένιωθα...Εκπλαγήκαν όλοι! Μάλιστα τον κολλητό μυο δεν τον έλεγα κολλητό. Δεν το πίστευε ότι έτσι τον ένιωθα...Ποτέ δεν του το είχα πει... Ακούγεται χαζό όλο αυτό αλλά μετά από εκείνο το βράδυ όλη η παρέα έχει έρθει πιο κοντά. Λογικό. Φοβόμαστε να μιλήσουμε, γιατί φοβόμαστε μην την πατήσουμε...
Αν κάποια άτομα πιστεύετε ότι το αξίζουν συζητήστε το μαζί του...π.χ. αν φέρεται εγωιστικά. Ή αν πάλι νιώθετε ότι τον έχετε καβαλήσει πείτε το του και αυτό. Στον φίλο μου του το είπα, ότι απορώ πώς με ανέχεται ώρες ώρες, γιατί είμαι για δέσιμο... Αυτά όμως τα ανοίγματα, φανερώνουν τα αληθινά αισθήματα. Αν από την κουβέντα δε βγάλετε, άκρη, τότε χάνε το χρόνο σας με το άτομο...
Παλιά φοβόμουν να διαγράψω άτομο, μη μείνω μόνος. Από τότε που έκανα διαλογή καλοί-σκάρτοι όλα πάνε ρολόι!
Συνοψίζοντας, συζητήστε το και εκφραστείτε! Αυτή είναι η λύση! Γι'αυτό γεμίσαμε με προβλήματα! Κανείς δεν τα συζητάει...
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 14 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.