Θεωρουσα περιττο αυτο το ερωτημα και ειμαι κατα της χρησιμοθηρικης γνωσης, αλλα αυτη τη φορα θα το θεσω : Γιατι μαθαινουμε Λατινικα στο σχολειο; Οχι που χρησιμευουν, αλλα
γιατι τα μαθαινουμε.
Δεν είναι το πρώτο πράγμα που μαθαίνουμε σε ένα Γενικό Λύκειο, και το οποίο είναι περιττό. Όσα κάνουμε από την Α΄ Λυκείου και μετά είναι άχρηστα και αφορούν μόνο την εξειδίκευση των μαθητών πάνω σε συγκεκριμένους κλάδους. Οπότε μάλλον η ονομασία "Γενικό" είναι λάθος.
Όσο για τον λόγο που μαθαίνουμε Λατινικά: Τα Αρχαία και τα Λατινικά είναι οι δύο κατεξοχήν "Κλασικές" γλώσσες. Δηλαδή, είναι οι γλώσσες που μιλούσε όλη η Μεσόγειος κατά τα κλασικά χρόνια. Τα Λατινικά μάλιστα, όντας αυστηρότερη γλώσσα, κράτησαν τη μορφή τους για πολύ περισσότερο απ' όσο τα Αρχαία, τα οποία μετεξελίχθηκαν στα Μεσαιωνικά και αργότερα στα Νέα Ελληνικά. Είναι μάλλον περιττή η αναφορά στις γλώσσες που επηρεάστηκαν από τα Λατινικά και στις γλώσσες "θυγατέρες" των Λατινικών. Επίσης, είναι λάθος να λέμε "Άντε, μαθαίνω αρχαία γτ είναι η παλιά μορφή της γλώσσας μου. Αλλά λατινικά δεν κάνουν ούτε στην Ιταλία." Αν ήταν έτσι, θα τα λέγαμε "Αρχαία Ιταλικά". Σε γενικές γραμμές πάντως, ο ρόλος των Λατινικών είναι αφενός συμπληρωματικός, αφετέρου ιστορικός: Δεν νοείται μαθητής που θέλει να σπουδάσει θεωρητικές επιστήμες και να μην ξέρει αυτές τις δύο γλώσσες. Πρέπει να πληροί και τις δύο "προϋποθέσεις" (Όχι δική μου άποψη, αλλά άποψη πανεπιστημιακών και καθηγητών..) Και ιστορικός γιατί από πάντα αυτό συνέβαινε. Στα εξατάξια γυμνάσια τα Λατινικά διδάσκονταν από τη Β΄ Γυμνασίου και η πανελλαδική εξέταση γινόταν πάνω σε ΆΓΝΩΣΤΟ ΛΑΤΙΝΙΚΟ ΚΕΙΜΕΝΟ...
Επίσης, κι εγώ μισώ απίστευτα τα Λατινικά και αν ήταν στο χέρι μου θα έκαιγα ΟΛΑ τα βιβλία που ασχολούνται με Λατινικά.
Αρχικά μου φάνηκε κάπως ακράια για άποψη, αλλά αργότερα, όταν ήρθα στη θέση σου, το κατάλαβα καλύτερα. Κι εγώ κάπως έτσι νιώθω για Έκθεση, Γεωμετρία, κλπ... Βέβαια για άλλους (π.χ. για εμένα, που τα Λατινικά είναι το μόνο μάθημα της Θεωρητικής που μπορώ να συμπαθήσω) να ξέρεις δεν ισχύει.
Εγώ με τα κείμενα των λατινικών (τα οποία σιχαίνομαι) έλιωσα στο γέλιο φέτος. Είναι όμως μερικά, μετρημένα, που νταξ έχουν νόημα και δεν λένε μόνο παπαριές, όπως αυτό που λέει για τη νίκη (οmnia sunt misera in bellis civilibus sed nihil miserius quam ipsa victoria = όλα είναι αξιοθρήνητα στους εμφίλιους πολέμους, αλλά τίποτα πιο αξιοθρήνητο από την ίδια τη νίκη κτλ.) ή ο Μάνλιος Κούριος Δεντατος (lol) που ήταν πάρα πολύ ολιγαρκής και δεν μπορούσε ούτε στη μάχη να νικηθεί, ούτε με χρήματα να διαφθαρεί.
Τρελό γέλιο φέτος. "Ego pater cana esse malo" <- σ'αυτό όταν έλεγα μετάφραση είχα πει πως ο πατέρας είχε βρεί άσπρες τρίχες ΚΑΤΩ από τις φούστες των κομμωτριών (...)
Και τα φετινά, αλλά και τα περσινά είναι κάπως... Όπως λες, μερικά έχουν νοήματα καλά, άλλα πάλι είναι για να γελάς... Επειδή η άλλη πήρε τον κ*λο της να κάτσει η ανεψιά της, έπρεπε να πεθάνει και να της πάρει η ανεψιά τον άντρα; Ο Σκιπίωνας ήταν τόσο μάγκας και δούλευε τον κόσμο με το ελάφι; Τι μας νοιάζει εμάς αν "αναπτερώθηκε το ηθικό των πολιορκημένων" με μια χαζοεπιστολή στα Ελληνικά; Εμείς φταίμε που ο Paetus δεν κατάλαβε ότι η Αρρία έκανε κηδεία στον γιό τους; κλπ κλπ κλπ...
Άτσα ο Αύγουστος... έψαχνε και κάτω από τα φορέματα ;;
Όσο για το νόημα, δεδομένου ότι πρόκειται για μια γλώσσα, έστω νεκρή, που πρέπει μέσα σε δύο χρόνια να την μάθει ο υποψήφιος αναγκαστικά έπεσε "ψαλίδι" στα κείμενα, ώστε να ανταποκρίνονται στο επίπεδο των μαθητών.
Μόνο ψαλίδι; Εγώ πάω στοίχημα ότι το Ovidius poeta το έγραψαν οι συγγραφείς από μόνοι τους και δεν το βρήκαν πουθενά στα κείμενα της Λατινικής. Είναι δυνατόν να γράφει κάποιος κείμενο μόνο με ενεστώτα α' συζυγίας και πρωτόκλιτα ουσιαστικά; Εκτός κι αν το πήραν από κανένα... περιοδικό της εποχής για τα παιδάκια...
Και επειδή έψαξα μερικά κείμενα στο internet, αυτά που έχουν στο βιβλίο είναι σαφώς αλλαγμένα από τα κανονικά. Π.χ. το incredibile auditu δεν υπάρχει στο πρωτότυπο, αλλά το έβαλαν για να έχουν παράδειγμα από σουπίνο αναφοράς... Και στο 49, λίγο πιο κάτω από το απόσπασμα που έχουμε εμείς, ο Βρούτος χάρηκε πολύ από την αφοσίωση της γυναίκας του κάι είπε "Μακάρι να μπορούσα να δείξω σε όλους τι γυναίκα παντρεύτηκα".
Τα πιο βαρετα κειμενα εβαλαν...Εγω ηθελα να πεσει το κορακι
Κι εγώ ο Νασικάς, αλλά πού; Όλο μπούρδεν βάζουν...
Τέλος, για το νόημα των δύο κειμένων που έπεσαν, το πρώτο έχει να κάνει με μια δίκη νομίζω. Ο Μουρήνας είχε πάει στην Ανατολή και γνώρισε τα "ελαφρά" ήθη της περιοχής (ελαφρότερα από τα ρωμαϊκά, όχι και "ελαφρά"), του άρεσαν και τα μετέφερε στην πατρίδα του. Μάλιστα, όπως λέει και το βιβλίο στα λεξιλογικά σχόλια, τον Μουρήνα τον κατηγόρησαν ότι ήταν χορευτής (saltator...), πράγμα άκρως ντροπιαστικό για τους "ηθικούς" Ρωμαίους. Στο συγκεκριμένο σημείο, ο Κικέρωνας (αυτός νομίζω, γτ μόνο αυτός αναλύει τέτοιες μλκιες...) τον υπερασπίζεται στο δικαστήριο.
Το δεύτερο δεν το αναλύω, άλλωστε δεν προσφέρεται...
