αφου ετσι και αλλιως ειναι προαιρετικη ηδη (ειχαμε ατομα τα οποια ειτε επισημα ειτε ανεπισημα λογο πεποιθησεων δεν συμμετειχαν στην προσευχη) οποτε δεν βρισκω καποιον ιδιαιτερο λογο στην καταργηση της προσευχης απο πλευρας μου τουλαχιστον. Καποιοι ισως να ειχαν αλλα βιωματα και αλλες εντασεις για αυτο το θεμα στα σχολεια τους. Εκει πρεπει να υπαρχει διαθεση επιλυσεως των προβληματων και οχι φανατισμοι (και απο τους υπερ της προσευχης και απο τους κατα της προσευχης). Τελος παντων, νομιζω το τελευταιο που θα επρεπε να μας καιει στην παιδεια ειναι η προσευχη
Η πρωινή προσευχή είναι υποχρεωτική βάσει νόμου. (Ας με διορθώσει κάποιος αν γνωρίζει διαφορετικά)
Αφού, όμως, η προσευχή είναι "προαιρετικη" ήδη, ας καταργηθεί και από τον νόμο.
Δεν υπάρχει κανένας
απολύτως λόγος για να προσεύχονται τα παιδιά στο σχολείο. Είναι απομεινάρι μιας άλλης εποχής. Θα έλεγα να διατεθεί ο χρόνος για διάφορες ανακοινώσεις από το διδακτικό προσωπικό.
Κατά την ταπεινή μου άποψη, δεν θα πρέπει να βλέπουμε την προσευχή ως μια άκακη τυπικότητα. Η προσευχή στα σχολείο είναι ένα
σύμβολο, όπως είναι μια σημαία, ένα κτήριο ή μια αγιογραφία μέσα στην σχολική αίθουσα. Τα σύμβολα δηλώνουν κάποιες ιδέες και καλλιεργούν κοσμοθεωρήσεις. Επομένως, ακόμα και αν η προσευχή είναι μια τυπικότητα, πρέπει να την εξαλείψουμε.
Συμφωνώ, όμως, πως η προσευχή είναι
δευτερεύουσας σημασίας. Προέχουν άλλα πράγματα, ένα από τα οποία (όχι απαραίτητα το πιο σημαντικό) είναι η μονιμότητα των διδασκόντων. Εάν θέλουμε να βελτιώσουμε την δημόσια παιδεία, πρέπει να αναμετρηθούμε με το καθεστώς των βδελλών, οι οποίοι αρνούνται την κριτική της εργασίας τους (η οποία είναι νόμος).
Το θεωρώ κατάλοιπο την προσευχή, δηλαδή κάτι σαν συνήθεια από παλιά που έχει μείνει.
Είμαι υπέρ απλά του να μην είναι υποχρεωτική η προσέλευση σε αυτή. Δηλαδή όσοι το νιώθουν, ας κάνουν.
Συμφωνώ. Όσοι το νιώθουν, ας το κάνουν στο σπίτι τους. Δεν υπάρχει λόγος για κάτι διαφορετικό.
----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Η ερώτηση της δημοσκόπησης, όμως, είναι λίγο διαφορετική από την απάντηση που δίνουμε οι περισσότεροι. Στην ερώτηση αν θα πρέπει να επιστρέπεται η προσευχή σε σχολικούς χώρους, εγώ απαντώ φυσικά, όπως και σε κάθε άλλο δημόσιο χώρο. Ο κάθε μαθητής ή καθηγητής είναι ελεύθερος να καθίσει στην καρέκλα, το γραφείο, το παγκάκι κ.τ.λ, να κλείσει τα μάτια του (ή ό,τι άλλο χρειάζεται να κάνει) και να προσευχηθεί. Αυτό, όμως, είναι κατά πολύ
διαφορετικό από την μαζική συγκέντρωση όλων των μαθητών και δασκάλων
κάθε μέρα.