Και ως γνωστόν, οι παθογένειας λύνονται μέσα από τη διαδικτυακή κοινότητα του i-school. Μην λέμε ότι θέλουμε. Το Ελληνικό Πανεπιστήμιο έχει προβλήματα, αλλά εξακολουθεί να θεραπεύει ένα μεγάλο αριθμό επιστημών. Η μηχανή δεν έχει μόνο δύο καταστάσεις, λειτουργεί και δεν λειτουργεί. Βρίσκεται σε μια κλίμακα, από το δεν λειτουργεί καθόλου, μέχρι το λειτουργεί άπταιστα. Στο ενδιάμεσο υπάρχουν αρκετά ενδιάμεσα στάδια, όπως το υπολειτουργεί, λειτουργεί οριακά, λειτουργεί μέτρια, καλά κτλπ. Μην βαφτίζουμε ό,τι δεν είναι κομμένο και ραμμένο στα μέτρα μας ως μη λειτουργικό. Μην ξεχνάμε, οι περισσότεροι, αν όχι όλοι που γράφουμε εδώ μέσα, σε Ελληνικό Δημόσιο Πανεπιστήμιο σπουδάσαμε/σπουδάζουμε. Αν 4 χρόνια κάνεις την πάπια, όσο βλέπεις τα προβλήματα να ξετυλίγονται μες τη σχολή και μετά κάνεις κριτική εκ του ασφαλούς, αφού έχεις πάρει το πτυχίο σου, συγγνώμη, αλλά δεν λύνεις το πρόβλημα.
Από την άλλη, πολύ ωραίο το Πανεπιστήμιο του Λαού, πολύ ωραίο να παίρνεις πτυχίο με 3-4 χιλιάρικα (με ενοίκιο 250 ευρώ, τα δίνεις ένα χρόνο μόνο για το σπίτι που νοικιάζεις στην Ελλάδα), αλλά το να διαβάζεις ένα βιβλίο ή μια ηλεκτρονική σημείωση δεν είναι το ίδιο με τη διάλεξη που κάνει ο διδάσκοντας. Ναι, σε μαθήματα όπως τα Μαθηματικά γίνεται. Σε μαθήματα, όπως είναι το Μπετό, ΔΕΝ μπορείς να το κάνεις το ίδιο αποδοτικά. Γιατί ο καθηγητής που κάνει τη διάλεξη στο μπετό, θα σου πει το θεωρητικό που απαιτεί ο Ευρωκώδικας, θα λύσει την αντίστοιχη άσκηση, αλλά θα σου πει και τη x,y παρατήρηση που έκανε στο εργαστήριο του. Θα σου μεταφέρει κάποια προσωπική του εμπειρία. Και η x,y ερώτηση φοιτητή που θα τεθεί στο αμφιθέατρο, μπορεί κάλλιστα να δώσει αφορμή για να αναλυθεί ένα ζήτημα, εκτός από τα πλαίσια του μαθήματος, που όμως μπορεί να κρίνεται χρήσιμο να το γνωρίζεις.
Με το βιβλίο και την ηλεκτρονική σημείωση δεν γίνεται κάτι. Αυτά αποτελούν στατική γνώση. Το βιβλίο γράφεται σήμερα και ίσως προστεθεί κάτι στην επόμενη αναθεώρηση, μετά από 5 χρόνια. Το έχω δοκιμάσει να διαβάζω μόνος μου από τα βιβλία στο σπίτι. Πέρασα 2 Στατικές (που θεωρούνται δύσκολα μαθήματα) με 10, κάνοντας μόνο διάβασμα από το σπίτι με βιβλίο και παλιά θέματα. Πλέον έχω καταλάβει ότι πράγματα που λέει ο καθηγητής στη διάρκεια του μαθήματος, τα οποία δεν είναι απαραίτητα να ξέρεις στην εξέταση, σου δίνουν όμως καλύτερη αντίληψη για το πώς λειτουργεί ένας φέρων οργανισμός, δεν τα έχω μάθει. Ναι, δεν είναι όλα τα μαθήματα έτσι. Ναι δεν σου δίνουν αυτό το κάτι παραπάνω όλοι οι καθηγητές. Αλλά ακόμα και σήμερα, στο διεφθαρμένο και τριξεμπουρδελεμένο Ελληνικό Πανεπιστήμιο, κάποιοι το κάνουν. Το να λες ότι η διάλεξη είναι το ίδιο πράγμα με το βιβλίο ή τις σημειώσεις είναι προσβολή σε αυτούς (τους λίγους) που μέσα στο βούρκο προσπαθούν και κάνουν σωστά τη δουλειά τους.
Επομένως όχι, το Πανεπιστήμιο του Λαού δεν είναι τόσο πιο γαματό από το Δημόσιο Ελληνικό. Έχει κάποια θετικά που δεν υπάρχουν στο Ελληνικό Πανεπιστήμιο, έχει όμως και κάποια αρνητικά. Είναι δύο διαφορετικές προσεγγίσεις, που προσφέρουν διαφορετικό τρόπο και ποιότητα, σε διαφορετικό κόστος. Μπορείς να πεις, αναλόγως την περίπτωση, ποιο είναι καλύτερο για να σπουδάσεις ΕΣΥ, όχι όμως ποιο είναι καλύτερο και σε ποιο πρέπει να στραφούν ΟΛΟΙ.
