Καλησπέρα,
Αποφάσισα να απαντήσω σε αυτό το θέμα επειδή είναι μια συζήτηση με πολλές απόψεις και πλευρές. Ως καθηγήτρια έχω να πω ότι καθηγητής δεν γίνεσαι επειδή έχεις ένα χαρτί στα χέρια σου, είτε είναι από Πανεπιστήμιο είτε από φορέα πιστοποιήσεων. Αυτά είναι, απλά, μια επιβεβαίωση των γνώσεών σου. Το γεγονός ότι έχεις κάποιες γνώσεις δεν σημαίνει απαραίτητα ότι μπορείς και να τις μεταδώσεις. Μάθημα δεν είναι, μπαίνω σε ένα χώρο, λέω αυτά που έχω να πω και φεύγω. Εγώ δεν θα είχα ένσταση στο αν ο εκάστοτε καθηγητής είναι κάτοχος πτυχίου Πανεπιστημίου ή πιστοποίησης, αλλά αν μπορεί και πρέπει να λέγεται καθηγητής εξαρχής.
Ακούω μαθητές μου να μου λένε ότι θέλουν να αρχίσουν ιδιαίτερα σε κανένα παιδάκι για χαρτζιλίκι...Δεν μπορείς να εμποδίσεις κανένα από το να κάνει αυτό που θέλει, εγώ απλά προειδοποιώ για το μέγεθος της ευθύνης, για τις ώρες διαβάσματος και προετοιμασίας, για τη συνεχή ενημέρωση και εκπαίδευση που χρειάζεται για να μπορείς να λέγεσαι καθηγητής. Δυστυχώς, η συνέχεια είναι στην ευχέρεια του φιλότιμου και της παιδείας του καθενός.
Σκέφτομαι ότι όλοι από κάπου ξεκινήσαμε, κάναμε μάθημα για πρώτη φορά σε κάποιο παιδί. Η διαφορά είναι στις αποφάσεις που παίρνεις, στα προσεκτικά βήματα που κάνεις, να μην ξεχνάς ότι έχεις να κάνεις με ανθρώπους, οι οποίοι σου εμπιστεύονται την πρόοδό τους, το χρόνο τους και τα χρήματά τους, και αν είσαι τυχερός και την καρδιά τους.
Δεν υπάρχουν απόλυτες απαντήσεις σε αυτό το θέμα, η κάθε περίπτωση πρέπει να εξετάζεται ξεχωριστά.