Σίγουρα το παράδειγμά μου ήταν ωμό και ακραίο.

Αυτό που ήθελα να δηλώσει είναι (και το' πιασες

) ότι ακόμη και ένα υγιέστατο παιδί μπορεί να καταλήξει με μία εξαιρετικά σοβαρή ασθένεια, που εκεί θα χάσεις το παιδί δίχως να το έχεις επιλέξει. Φαντάσου μία μάνα με ένα παιδί 3 χρονών η οποία μένει έγκυος και προβλέπεται ότι το έμβρυο έχει κάποιο "πρόβλημα". Θα προβεί σε έκτρωση. Μετά από λίγο καιρό της φανερώνεται ότι το παιδάκι της έχει λευχαιμία. Πεθαίνει. Και εκεί ανακαλύπτει πόσο πολύτιμη είναι η ζωή. Σκέφτεται ότι αν δεν είχε κάνει την έκτρωση θα ζούσε για να φροντίζει το παιδάκι με το "πρόβλημα". Καλά, χώρια ότι με τα βλαστοκύτταρά του θα μπορούσε να σώσει και το αδερφάκι του -άλλο αυτό-. Το έχεις; (Βασικά τα γράφω λίγο μπερδεμένα, γιατί κάνω τον Ναπολέοντα τώρα

)
Υποδομές, υπάρχουν, θα μπορούσαν να είναι καλύτερες βέβαια αλλά οκ. Μάλιστα όταν οι γονείς πεθαίνουν υπάρχει μέριμνα γι'αυτά τα παιδιά και μένουν σε ειδικά σχολεία μέχρι να πεθάνουν.