Εγώ θα έλεγα πως αυτά είναι ψυχαναγκαστικές δραματικές μπαρούφες.
'Οπως και όλα τα συναφή με γυναίκες που ακούν/βλέπουν στον ύπνο τους τα αγέννητα μωρά, και τσιγγάνες που τους λένε 'σε φωνάζει το παιδί σου' και άλλα υπέροχα urban myths.
Αυτό που αξίζει πίσω απ' όλα αυτά τα 'επίκληση-στο-συναίσθημα' κείμενα είναι ένα πολύ σωστό σημεία που ήδη έχει αναφερθεί, και αφορά τη συναισθηματική κατάσταση της γυναίκας.
Δεν είναι μόνο εγκεφαλικό το θέμα, πώς θα ξεχάσει την εν δυνάμει μητρότητα δηλαδή. Απ' αυτή την πλευρά εξαρτάται απ' το πόσο σίγουρη είναι για την απόφασή της, το αν θα έχει την ευκαιρία να κάνει παιδιά αργότερα, ποιές ήταν οι συνθήκες που την οδήγησαν στην έκτρωση, πόσο στηρίζεται στη λογική της.
Υπάρχει όμως και μια παράμετρος που είναι σχεδόν αδύνατον να ελεγχθεί, οι ορμόνες.
Τόσο οι κοπέλες στο forum όσο και τα αγόρια που σχετίζονται με κοπέλες, έχουν δει ή θα δουν σύντομα πόσο οι ορμονικές αναταραχές της περιόδου επηρεάζουν τη συμπεριφορά και τη διάθεση μιας γυναίκας

- πόσο μάλλον σε μια τόσο δύσκολη κατάσταση, όπως η προετοιμασία του σώματος για εγκυμοσύνη.
Αυτό είναι όλο - το πώς η γυναίκα μπορεί να διαχειριστεί την κατάσταση μετά την έκτρωση. Δεν βρίσκω κανένα λόγο να απαγορευτεί ή να κατακριθεί η γυναίκα που θα την κάνει ως 'δολοφόνος' ή οτιδήποτε παρόμοιο.
Σε καμία περίπτωση δεν είναι κάτι που γίνεται ελαφρά τη καρδία, ειδικά λόγω της επικινδυνότητας της διαδικασίας, είναι όμως η έσχατη λύση για κάτι που μπορεί να καταστρέψει πολλές ζωές και όχι απαραιτήτως να σώσει μία.