To ESB αυτή τη στιγμή αναγνωρίζεται από τον ΑΣΕΠ ως αποδεικτικό γνώσης αγγλικών επιπέδου Β2, όπως και το ECCE. Η διαφορά είναι ότι το ECCE είναι πιο απαιτητικό και το επιλέγουν πιο δυνατοί μαθητές. Το ESB είναι μια εύκολη λύση για μαθητές που δεν θέλουν να ζοριστούν ή δεν θέλουν να διαβάσουν. Επίσης το ECCE είναι περισσότερα χρόνια στην Ελλάδα και έχει πιο μεγάλο κύρος. Πρακτικά αυτή τη στιγμή θα έλεγα ότι όσοι αναγνωρίζουν το ECCE μάλλον αναγνωρίζουν και το ESB, χωρίς να αποκλείεται οι πιο ψαγμένοι να σνομπάρουν το ESB ως δευτεροκλασάτο.
Προσωπικά αυτά τα ψιλοάγνωστα τύπου ESB, NOCN, EDI, TIE κλπ. τα φοβάμαι λίγο γιατί δεν έχουν όνομα και βασίζονται εντελώς στην αναγνώριση του ΑΣΕΠ. Σήμερα είναι, αύριο δεν είναι. Αν είσαι 22 χρονών και θέλεις ένα πιστοποιητικό που να είσαι σίγουρη πως αντέχει στο χρόνο, τότε το ECCE ή το FCE είναι προτιμότερα.
Ακόμα καλύτερα βέβαια να δώσεις για Proficiency γιατί έτσι κι αλλιώς το Lower έχει αρχίσει να θεωρείται δεδομένο. Αν τα αγγλικά σου είναι μέτρια, δεν χάνεις τίποτα να προετοιμαστείς για το ECCE. Αν καταφέρεις να πάρεις το ECCE με 80% και πάνω, τότε ο δρόμος για το Proficiency είναι πολύ πιο σύντομος.