Αρχική Δημοσίευση από songless_bird:
Το πως επιβαρυνει ενας φοιτητης ειναι λιγο δυσκολο να στο εξηγησω αν το κοιτας μεμονομενα. Δηλαδη οι δυο τρεις αιωνιοι φοιτητες τι βαρος ειναι. Αν το δεις σαν συνολο ομως...θα παραθεσω το μηνυμα μου απο αλλο forum :
"Βασικα ο φοιτητης δεν μετριεται στο ανθρωπινο δυναμικο απο την καθε κυβερνηση και παρουσιαζονται "ψευδη" στοιχεια για την ανεργια, μιας και ο φοιτητης που δεν δουλευει δεν κατατασεται στους ανεργους...Ετσι παρουσιαζεται μικροτερο ποσοστο ανεργων.(και ταυτοχρονα και μικρο ανθρωπινο δυναμικο...) Και αυτο μπορει να το εκμεταλλευτει καποια κυβερνηση εισαγοντας περισσοτερους φοιτητες ,δημιουργοντας νεες θεσεις και τμηματα, ωστε να παρουσιασει μικρα ποσοστα ανεργιας ,εστω και για 2 ετη, ωστε να παρει κοινοτικα κονδυλια, να επιρρεασει πλασματικα τον πληθωρισμο...Το προβλημα θα αρχισει οταν οι φοιτητες θα τελειωσουν. Η ανεργια εκτοξευεται στα υψη.Και αυτο μπορει να επιρρεασει την οικονομικη πολιτικη της επομενης τετραετιας...
Κοίτα, δε θα πω ότι διαφωνώ με αυτό που λες. Σίγουρα μπορεί να λειτουργήσει και έτσι. Όπως επίσης μπορείς να δημιουργήσεις σχολές - φαντάσματα στις επαρχιακές πόλεις, μηδενικού επιστημονικού ενδιαφέροντος με τον απαραίτητο αριθμό εισακτέων και με αρνητικό πραγματικό αριθμό φοιτητών, αλλά να καταχραστείς τεραστία κονδύλια, δικαιώνοντας ταυτόχρονα με ηλίθιο τρόπο το λαϊκό αίσθημα του πονεμένου γονέα που θέλει οπωσδήποτε το παιδί του να σπουδάσει. Όποτε και τα παίρνεις χοντρά και το παίζεις κοινωνικό κράτος. Ευκαιρίες στη γνώση (αλλά τι γνώση, μόνο ανώτερη ή ανωτάτη σχολή που να μελετάει την κατασκευή χάντρας δεν έχει φτιαχτεί). Δεν ξέρω αν το παράδειγμα σου θυμίζει κάτι...
Πάρα πολλά πράγματα μπορούν και όντως λειτουργούν (ηθελημένα; ) λανθασμένα στην καλή μας χώρα. Υπάρχουν χίλιες δυο τρύπες υπό εκμετάλλευση για να «μαγειρευτούν» καταστάσεις (σου ανέφερα μόλις μια εναλλακτική στη θέση των αιωνίων για να παίξεις με μεγέθη πληθωρισμού και ίσως να δώσεις έδρες και αξιώματα στα φιλαράκια σου). Αντι να ασχολούμαστε με την πηγή του κακού, κοιτάμε να κλείσουμε τα παραθυράκια τα οποία μπορεί κάποιος να εκμεταλλευτεί; Ούτως ή άλλως αυτός ο κάποιος θα δημιουργήσει αλλά... (πως μπήκαμε λόγου χάρη στη ζώνη του ευρω, μήπως μαγειρεύτηκαν τα πάντα; ). Εγώ αυτό είναι που δε βρίσκω σωστό. Ολιστική αντιμετώπιση πρέπει να υπάρχει και οργανωμένος σχεδιασμών των πραγμάτων. Και όχι αποσπασματικές και σπασμωδικές λύσεις. Μη χάνουμε μόνιμα το δάσος!
Ας ξαναγυρίσω τώρα...
Ενίοτε με ενοχλεί αυτός ο (sorry για το βαρύ της έκφρασης, δεν μπορώ να το εκφράσω αλλιώς) φασισμός της πλειοψηφίας. Αυτοί τα ξύνουν, ας πληγείς κι εσύ καημένε/ η που η μοίρα δεν ήταν πολύ καλή μαζί σου. Ας μη μιλήσουμε ούτε για υποδομές, ούτε για κάτι παρόμοιο (στα όσα ανέφερε ο emufear εννοείται πως συμφωνώ). Ας μιλήσουμε για απλά καθημερινά πράγματα.. Ξέρεις πόσοι άνθρωποι έχουν μικρά ή μεγάλα ψυχολογικά προβλήματα, έχεις ακούσει για ανθρώπους που ανακάλυψαν ότι είναι δυσλεκτικοί στα 23 τους; (Συγγνώμη για τις συνεχείς αυτοβιογραφικές αναφορές, αλλά και αυτό το έχω δει). Ή απλά κοινωνικοποιούνται δύσκολα και δεν καταφέρνουν να προσαρμοστούν στα δεδομένα μιας νέας πόλης με άσχημο αποτέλεσμα; Κάτι τέτοιο είναι αρκετό για να γίνεις υπεραιωνωβιος φοιτητής και ο οποιοσδήποτε εξωτερικός παρατηρητής να σε κρίνει απλά ως ένα ανεύθυνο ον. Όταν ξεχνάμε τον παράγοντα άνθρωπο ξεκινάνε τα προβλήματα
Θα συμφωνήσω με αυτό που λέει ο emufear, όντως μας λείπουν παρά πολλά και ξαφνικά μας πείραξαν τα ν+2 ή ν+5. Όσο για τους πόρους, απλά ας δοθούν περισσότεροι. Η πρόσβαση στη γνώση είναι ούτως ή άλλως περιορισμένη, δε χρειάζεται να πετάξουμε έξω και όσους κατάφεραν να την πλησιάσουν. Συνεχίζω να πιστεύω ότι δε βλάπτουν κανέναν. Κυρίως δε, φοβάμαι ότι αυτή είναι μόνο η αρχή για την προώθηση ελιτιστικών σπουδών χωρίς ίσες ευκαιρίες, ποιος ξέρει τι θα ακολουθήσει...
Πέρασα ένα χρόνο των σπουδών μου στο εξωτερικό μέσω Erasmus. Αν κοπείς συγκεκριμένες φορές σε μάθημα έχεις φύγει... Όπου συγκεκριμένες = 3, οι
δυο πρώτες είναι γραπτές ή αν υπάρχει κάποιος σημαντικός λόγος προφορικές (όπου σημαντικός βαλε υποκειμενισμό, δηλαδή ένας κινέζος συμφοιτητής μου είχε βγάλει εισιτήρια για Κίνα, βγήκε ποτέ εξεταζόμαστε, δεν μπορούσε και κανονίστηκε εξέταση στο γραφείο του καθηγητή). Αν κοπείς στις 2 πρώτες ακολουθεί μια προφορική εξέταση στην οποία συζητιέται και ο λόγος αποτυχίας σου στις άλλες 2, τι σε προβληματίζει κτλ. Κανείς δε φεύγει απλά... Άσε που τα μαθήματα ανά εξάμηνο ήταν κατά μέσο όρο 4! Υπάρχει προβληματισμός γιατί αποτυγχάνουν οι φοιτητές. Κάπου στο κέντρο του campus υπήρχε παιδική χαρά στην οποία πετύχαινες ένα τσούρμο από ξανθά παιδάκια να τρέχουν πάνω κάτω ουρλιάζοντας κάθε ώρα της μέρας και δίπλα παιδός σταθμός, ο οποίος λειτουργούσε όσο υπήρχαν μαθήματα και αναλάμβανε να «κρατάει» τα παιδία των φοιτητών όσο αυτοί είχαν μάθημα. Οργανωμένη ομάδα κοινωνικών λειτουργών - ψυχολόγων Κρατικό επίδομα για όλους τους φοιτητές + προσθετό κρατικό επίδομα για φοιτητές γονείς. Επιδόματα ικανά για να ζήσεις αξιοπρεπώς εσύ και η οικογένεια σου (είχα συμφοιτητές παντρεμένους και έπαιζα με τα παιδάκια τους στα διαλείμματα). Α και φυσικά ας μη μιλήσουμε για υποδομές... Επίσης, δεν υπήρχαν εισαγωγικές εξετάσεις, με το απολυτήριο του σχολείου σου έμπαινες στο πανεπιστήμιο χωρίς βάση (με εξαίρεση την ιατρική αν θυμάμαι καλά). Δε φοιτούσε σχεδόν κανείς αμέσως μετά το σχολείο γιατί όλοι αναγνώριζαν ότι δεν είναι αρκετά ώριμοι να επιλέξουν στα 18 τους αλλά περνούσαν κάποια χρόνια που ή δούλευαν η ταξίδευαν στην Ευρώπη ή απλά φιλοσοφούσαν το μέλλον τους. Και ξυπνούσαν μια ωραία μέρα και έλεγαν : θέλω να γίνω αυτό... Και ω του θαύματος, κανείς δεν τους εμπόδιζε. Και σπούδαζαν γιατί το ήθελαν πραγματικά και δύσκολα αποτύγχαναν. Και είμαι σίγουρη ότι ξεχνάω και άλλα! Ας γίνει και ν+1 υπό τέτοιες συνθήκες, καμία διαφωνία.
Αλλά όταν έχουμε στην πλειοψηφία μία Α νοοτροπία σαν χώρα, μην κατηγορούμε τα αποτελέσματα της. Αν η νοοτροπία δε γίνει Β κατηγορούμε στα τυφλά.
ps: Ελπίζω να βγάζει νόημα, δεν έχω ούτε καν εγώ το κουράγιο να το ξανακοιτάξω!
