Θα ήθελα κι εγώ να πω δυο λόγια για τη μέγιστη διάρκεια φοίτησης. Σπουδάζω στο πανεπιστήμιο του Ελσίνκι, στη Φινλανδία. Τα προγράμματα σπουδών εδώ είναι κατά κύριο λόγο πενταετή (bachelor & master) και σου δίνουν 7 χρόνια περιθώριο να τελειώσεις τη σχολή. Εάν γίνεις δεκτός μόνο σε προπτυχιακό πρόγραμμα σπουδών (κανονικά 3 έτη), έχεις 4 χρόνια περιθώριο κι αν γίνεις δεκτός μόνο σε μεταπτυχιακό (2 έτη), σου δίνουν πάλι 4 χρόνια. Ωστόσο, αν δεν καταφέρεις να τελειώσεις τη σχολή στο περιθώριο αυτό, δε σε διαγράφουν έτσι στην ψύχρα. Έχεις τη δυνατότητα να εξηγήσεις, γιατί δεν έχουν ολοκληρωθεί οι σπουδές σου και κάθε υπόθεση εξετάζεται ξεχωριστά. Αλίμονο δηλαδή, εάν π.χ. για λόγους υγείας δεν κατάφερες να τελειώσεις τη σχολή στο προβλεπόμενο όριο και σε διέγραφαν έτσι απλά. Γενικά, δε σε διαγράφουν εύκολα. Πρέπει δηλαδή να μην έχεις κάνει τίποτα απολύτως τα τελευταία χρόνια, για να μη σου χορηγήσουν επιπλέον χρονικό περιθώριο. Π.χ. να σου λείπουν 50 δ.μ. για το πτυχίο, να σου έχει δοθεί παράταση ενός χρόνου και να μην έχεις κάνει τίποτα στο χρόνο αυτό. Ουσιαστικά διαγράφονται αυτοί, που δεν έχουν δώσει καμία ένδειξη, ότι έχουν σκοπό να σπουδάσουν. Αν όμως δουν, ότι έχεις προχωρήσει στο χρόνο αυτό, αλλά και πάλι σου λείπουν μερικά μαθήματα, θα σου ξαναδώσουν παράταση.
Μου φαίνεται παράξενο, αν όντως είναι τόσο απόλυτα τα πράγματα στην Ελλάδα..
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 14 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.