Οι Άραβες είχαν κλίση στη λογοτεχνία με τις ωραίες διηγήσεις. Ο πολιτισμός τους ο νεότερος αρχίζει τον 7ο μ.Χ. αιώνα.
Η ινδοπερσική φιλοσοφία έδωσε σημαντική ώθηση σε κάθε τομέα της έρευνας και στην αραβική σκέψη, στα μαθηματικά, τις επιστήμες, γεωγραφία κλπ.
Κι όχι μόνο δεν κατέστρεψαν οι άραβες τον πολιτισμό που βρήκαν στην Ευρώπη, μα τον μελέτησαν και τον συμπλήρωσαν.
Ότι παρέλαβαν απ' την Ασία και την Αίγυπτο (ναυτική πυξίδα, χαρτί, πυρίτιδα, καθώς και την αρδευτική τέχνη), επίσης την καλλιέργεια δέντρων και φυτών (βερικοκιά, φασόλια, ρύζι, ζαχαροκάλαμο κ.ά.), το μετάδωσαν στους Ισπανούς κι αυτοί σ' ολόκληρη την Ευρώπη. Τελειοποίησαν πολλές βιομηχανίες (υφαντουργίες, μεταλλουργίες, βαφές, αρώματα κλπ.). Ονομαστά τα λινά και τα ξίφη της Δαμασκού, όπως και οι μουσελίνες της Μοσούλης.
Διακρίθηκαν στην αγγειοπλαστική και στην υαλουργία.
Σημείωσαν προόδους στη χημεία, (ανακάλυψαν το νιτρικό, το θειικό οξύ, ποτάσα και το σουμπλιμέ), στην ιατρική, στη γεωμετρία, στην αστρονομία, στις φυσικές επιστήμες (είχαν εφεύρει το
εκκρεμές), που στοιχεία τους δανείστηκαν από τους Έλληνες. Επινόησαν την
άλγεβρα και εφεύραν τα ψηφία της
αριθμητικής που απ' αυτούς έχουν πάρει τ' όνομά τους (αραβικά ψηφία). Έκαναν πολλές συμπληρώσεις στην
οπτική, στην
αλχημεία, στην τριγωνομετρία. Ονομαστοί είναι οι άραβες ιατροφιλόσοφοι Αβερρόης και Αβικένας.
Η αραβική φιλοσοφία ήταν ένα κεφάλαιο της φιλοσοφίας του
Αριστοτέλη, που τον θεωρούσαν ως το μεγαλύτερο φιλόσοφο. Ο Αριστοτέλης έγινε γνωστός στην
Ευρώπη από Άραβες μεταφραστές και σχολιαστές.