Από την κορυφή πλαγίου επιπέδου γωνίας φ =30° στερεώνεται μέσω ιδανικού ελατηρίου σώμα Σ2 μάζας m2=2kg και το σύστημα ισορροπεί πάνω στο πλάγιο επίπεδο. Από τη βάση του πλαγίου επιπέδου κινείται προς τα επάνω σώμα Σ1 μάζας m1=3kg και αρχικής ταχύτητας U=5m/s που έχει τη διεύθυνση του ελατηρίου. Τα δύο σώματα συγκρούονται κεντρικά και η κρούση είναι πλαστική. Η αρχική απόσταση των δύο σωμάτων ήταν S=0,9m Αν η μέγιστη συσπείρωση του ελατηρίου μετά την κρούση είναι Χmax=0,2m, να υπολογίσετε:
1. το μέτρο της ταχύτητας του σώματος Σ1 ελάχιστα πριν την κρούση
2. το μέτρο της ταχύτητας του συσσωματώματος αμέσως μετά την κρούση
3. το κλάσμα της αρχικής κινητικής ενέργειας του σώματος Σ1 στην βάση του πλαγίου επιπέδου που μετατράπηκε σε θερμότητα κατά την κρούση
4. τη σταθερά του ελατηρίου K.
Οι τριβές δεν λαμβάνονται υπόψη. Δίνεται η επιτάχυνση της βαρύτητας g=10m/s²
Λοιπόν, αυτό που θέλω να ρωτήσω είναι πώς καταλαβαίνετε εσείς την πρόταση: η μέγιστη συσπείρωση του ελατηρίου μετά την κρούση είναι Χmax=0,2m. Εγώ προσωπικά θεώρησα ότι το συσσωμάτωμα διανύει μια απόσταση y μέχρι να πάει στο φυσικό μήκος του ελατηρίου και στη συνέχεια διανύνει επιπλεόν 0,2m μέχρι να μηδενιστεί η ταχύτητά του. Τώρα που βλέπω όμως τη λύση, η άσκηση εννοεί ότι το συσσωμάτωμα διένυσε 0,2m από τη στιγμή της κρούσης μέχρι να μηδενιστεί η ταχύτητά του. Δηλαδεί μπορεί στη τελική θέση το ελατήριο να είναι τελικά και επιμηκυμένο. Εσείς πώς το καταλαβαίνετε; Πιστεύετε ότι μπορεί να υπάρξει τέτοια ασάφεια στις πανελλήνιες; Και κάτι ακόμη: Με παραξένεψε το γεγονός ότι το βοήθημα δουλεύει με ταλάντωση. Δηλαδή βρίσκει τη νέα θέση ισορροπίας του συσσωματώματος κλπ Μήπως συμφέρει για κάποιο λόγο η λύση με ταλάντωση από τη λύση με το κλασσικό ΘΕΕ;
