Σε περίπτωση που επικρατήσει το μέτρο, ακόμη και αν δεν επικρατήσει χάος στο τμήμα από άποψη απειθαρχίας, θα επικρατήσει από άποψη διδασκαλίας με αποτέλεσμα το επίπεδο του μαθήματος να υποβιβαστεί ακόμη περισσότερο δεδομένου ότι ο καθηγητής δεν θα είναι σε θέση να καλύψει τις μαθησιακές ανάγκες τόσο μεγάλου αριθμού μαθητών, εξαιτίας βασικά της αναλογίας μεταξύ διαθέσιμου χρόνου και αριθμού μαθητών, καθώς είναι αδύνατον να αφιερωθεί σε όλους αυτούς τους μαθητές μέσα στο διάστημα της μιας διδακτικής ώρας.
Επομένως αυτό που μένει για να αλλάξει η κατάσταση είναι - σε περίπτωση που θεσπιστεί τελικά αυτό το μέτρο - ή να αυξηθεί η διάρκεια της διδακτικής ώρας, κάτι που θα ήταν εξαντλητικό τόσο για τον μαθητή όσο και για τον καθήγητη, η να μειωθεί κατά πολύ η διδακτέα ύλη ώστε ο καθηγητής να αφιερώνει περισσότερο χρόνο στο κάθε κεφάλαιο. Το τελευταίο δεν εγγυάται την αναβάθμιση του μαθήματος, καθώς μεγάλο ρόλο παίζει και η μορφή της διδασκαλίας.
Εγώ προσωπικά απορρίπτω ώς πιθανές λύσεις τα παραπάνω - ακόμη και αν προταθούν (λέμε τώρα...) - και μαζί με αυτά και το μέτρο που αφορά την άυξηση του αριθμού των μαθητών ανά τμήμα. Η επικράτηση του οδηγεί σε μονόδρομο με τέρμα τη στοχευμένη διάλυση της παιδείας. Θεωρώ ότι το πλέον βασικό για την βελτίωση του μαθήματος είναι η διατήρηση - αν όχι η μείωση - του αριθμού των μαθήτων σε ένα επίπεδο το οποίο διευκολύνει τον μαθητή να ρωτάει και τον καθηγητή να απαντάει, και το αντίστροφο βέβαια. Βάσει αυτών πιστέυω ότι αξίζει να κινηθούμε ενάντια στη εφαρμογή του μέτρου αυτού στηριζόμενοι αποκλειστικά στις δικές μας δυνάμεις απαλλαγμένοι από κομματικές επιρροές.
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
