Εννοείτε ότι κατά την διάρκεια της σχολικής μας ζωής όλοι μας έχουμε συναντήσει αυτούς τους καμένους ( εγώ ίσως λίγο παραπάνω απ'ότι πρέπει
). Η άποψη μου είναι ότι η διαφορά των πραγματικών καλών μαθητών από τους φαινομενικούς έγκειται ακριβώς σε αυτό το πράμα.....ΣΤΙΣ ΑΠΟΤΥΧΙΕΣ ΟΙ ΜΕΝ ΑΝΑΓΝΩΡΙΖΟΥΝ ΤΑ ΛΑΘΗ ΤΟΥΣ ,ΟΙ ΔΕ ΠΑΝΤΑ ΑΔΙΚΟΥΝΤΑΙ.
Και θα συνεχίσουμε να τους συναντάμε..
εμείς κάτι τέτοια παιδιά τα δέρναμε
Μακάρι να μπορούσα να τα δείρω κ εγώ, αλλά αυτή με το παραμικρό στο γραφείο, έστω και να της μιλήσεις.
Εγώ εξάλλου είμαι η λατρεία των υπό και τρώνε οι άλλοι αποβολή για χάρη μου, αλλά ας μην οφφάρω.
Εμείς όταν πήραμε βαθμούς, μία κοπέλα έκλαιγε επειδή πήρε 18 σε ένα μάθημα
χαχα0χαχ0αχ0αχ0αχα0χχα0χαχ0α
Εν το μεταξύ, η μάνα της στο 1ο τετράμηνο έχει έρθει να ρωτήσει πως πάει η κόρη της 6 φορές ο_Ο
Τα παιδιά αυτά έχουν πραγματικά μεγάλο πρόβλημα, αλλά η αλήθεια είναι πως δεν είναι δικό τους φταίξιμο. Αυτό πιστεύω πως προέρχεται από τους γονείς, οι οποίοι από μικρή ηλικία βάζουν τέτοιες ιδέες στα παιδιά. Έτσι τα κάνουν να βλέπουν τους πάντες ως αντιπάλους που μπορεί να βγάλουν μεγαλύτερο μέσο όρο, λες και ο μέσος όρος κάνει τον άνθρωπο.
α. Εμάς έρχεται κάθε μέρα και ρωτάει η μάνα της.
β. Οι γονείς τους λένε πως το αξίωμα κάνει τον άνθρωπο και όχι η ψυχή.
χαχαχ true story
Θα στρώσουν πιστεύω αυτά τα παιδιά.Στο γυμνάσιο έτσι είναι πολλά παιδιά,μέχρι να πάνε λύκειο,και όσα απομείνουν έτσι "σπάστες" , γίνονται φυσιολογικοί στο λύκειο.
Εγώ στη θέση σου θα της έλεγα να ηρεμήσει γιατί οι βαθμοί είναι εικονικοί και πραγματικά δεν μετράνε καθόλου,όπως αποδεικνύουν οι πανελλήνιες (ειδικά οι φετινές)
Και μένουν χειρότεροι.
Εγώ ένα έχω να πω, άλλο του γυμνασίου το διάβασμα και άλλο του λυκείου.
Ξέρω κοπέλα που στο γυμνάσιο δεν άνοιξε βιβλίο και φέτος πέρασε Νομική στη Θεσ/νίκη.
Εντάξει, όλοι είχαμε τέτοια άτομα γυμνάσιο-λύκειο και έχουμε πανεπιστήμιο....είναι κουραστικά μέχρι αηδίας!!! Τόσο πολύ που άμα τους πάρεις στα σοβαρά σε παρασύρουν κ εσένα....Και συμφωνώ πως οι γονείς είναι υπεύθυνοι για την κατάντια τους....η ευτυχία δεν υπάρχει μόνο στους μεγάλους βαθμούς στο γυμνάσιο-λύκειο, στην εισαγωγή σε μια πρωτοκλασάτη σχολή, και στα 10ρια πανεπιστήμιο, όταν ο άλλος έχει απομονωθεί από τους πάντες, είναι κακόβουλος, και το μόνο που σκέφτεται είναι το κακό του άλλου πρώτα απ όλα και όχι το καλό το δικό του....
Τι να κάνουμε, έτσι πρέπει να μάθουμε να ζούμε τελικά, μαζί με όλους αυτούς εκεί έξω
Εντελώς όμως.
Αυτό είναι και που εννοούμε λέγοντας φυτό (αντικοινωνικός,κακόβουλος κτλ)
Πολύ ωραία το έθεσες: ψύχωση.
Εννοείται πως τους αρμόζει και ανάλογη μεταχείριση.
Αυτά τα πλάσματα που πάντοτε διατυμπανίζουν τους υψηλούς τους βαθμούς, πάντοτε γκρινιάζουν για τους χαμηλούς, που χλευάζουν κάθε μαθητή που βγάζει έστω και 1 δέκατο λιγότερο από αυτούς και πιστεύουν στην ανωτερότητά τους,που νομίζουν πως ένας υψηλός βαθμός τους καθιστά έξυπνους και είναι κατά κύριο λόγο παπαγαλάκια, έχουν πραγματικά, με όλη τη σημασία της λέξεως, ψυχολογικά προβλήματα.
Το ξέρω πως κατά βάθος δεν φταίνε μόνο εκείνα για την κατάντια τους, όμως δεν μπορώ παρά να τα μισήσω μέχρι αηδίας, όχι βέβαια περισσότερο από τους γονείς τους που μέρα παρά μέρα είναι στο σχολείο και ρωτούν για την πρόοδο τους.
Απέχθεια και λύπηση μπορεί μονάχα να νιώσει κανείς.
Μου φαίνεται πως περιέγραψες πλήρως τα φυτά μας.
Ο γονιος/κηδεμονας υποχρεούται απο το Νόμο να ενημερώνεται 2 φορές ή έστω 1 φορά το μήνα για την πορεία του παιδιού του.
Επίσης, εγω γουσταρω να βλεπω τετοιες αντιδρασεις, με κανουν να καταλαβαινω το ποσο πιο εξυπνος ειμαι απο κολλημενα και χαζα άτομα. 1η Λυκειου είμαι ΚΑΙ ΝΑΙ ειδα κοριτσι να κλαίει ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΤΑΞΗ επειδη ο καθηγητης της ειπε οτι θα της κατεβάσει το βαθμό. Poor girl. Εγω στη θέση του καθηγητή όχι 18, 8 θα της ειχα βαλει
Μπας και κλαψει λιγο περισσοτερο
Εσύ άλλο, είσαι και βλαμένο.
ναι και εγώ χαίρομαι όταν οι καθηγητές πιάνουν έστω και μια φορά τα φύτουλα αδιάβαστα και λένε πως θα τα μειώσουν.
Μερικές παρατηρήσεις στο θέμα.
Για το σχολείο.
Η πίεση, το γλύψιμο από μαθητή και γονείς προς καθηγητές για μεγαλύτερους βαθμούς είναι απαράδεκτα. Να είσαι άριστος μαθητής, κατά τα πρότυπα του Ελληνικού σχολείου, για να πάρεις άριστους βαθμούς.
Οι βαθμοί της 1ης και 2ας Γυμνασίου δεν θα βοηθήσουν πουθενά. Είναι η τέλεια ευκαιρία για να ασχοληθείς με αντικείμενα εξωσχολικά, που τα επόμενα χρόνια ίσως να γίνουν υπό πίεση. Διαβάζεις βεβαίως για το σχολείο, όμως για να κατανοήσεις, χωρίς παπαγαλίες και βαθμοθηρίες.
Αν δεν ενδιαφέρεσαι για το εξωτερικό, τα παραπάνω μπορούν να συνεχιστούν μέχρι την 2α Λυκείου. Από κει και πέρα αρχίζει το διάβασμα για τις πανελλήνιες, δηλαδή και η παπαγαλία, όπου χρειάζεται.
Αν ενδιαφέρεσαι για το εξωτερικό, και μάλιστα σε κορυφαία πανεπιστήμια, θέλεις βαθμούς από το απολυτήριο Γυμνασίου και μετά, οπότε πράττεις ανάλογα. Πάντα όμως μέσα στα πλαίσια του σεβασμού των καθηγητών και των συμμαθητών, χωρίς γλυψίματα, πιέσεις και μανιοκαταθλιπτικές συμπεριφορές. Είναι μια καθαρά προσωπική σου υπόθεση, σέβεσαι τους άλλους και εξηγείς τη δική σου θέση.
Για το πανεπιστήμιο.
Στο πανεπιστήμιο, αν θέλεις να προχωρήσεις, πρέπει να δουλέψεις. Η σκληρή δουλειά θα σε κάνει καλύτερο επιστήμονα. Παράλληλα θα φέρει και βαθμούς. Οι βαθμοί θα βοηθήσουν στην προσπάθεια για ένα μεταπτυχιακό. Η περισσότερη δουλειά και οι καλύτεροι βαθμοί θα σε οδηγήσουν σε ένα πολύ καλό πανεπιστήμιο, πιθανόν με υποτροφία.
Ίσως υπάρχουν και άλλοι, πλάγιοι τρόποι, για να κάνεις τα παραπάνω στην Ελλάδα. Όμως μάλλον τελειώνουν σιγά σιγά. Και εν πάσει περιπτώσει, κάποια στιγμή θα τα βρεις μπροστά σου.
Το γλύψιμο είναι απλώς απαράδεκτο. Εκεί ήθελα να καταλήξω.
