Αναστασία, από κάπου πρέπει να γίνει η αρχή. Δεν είναι θέμα παραλογικής. Η οικονομία της χώρας μας δεν είναι βιομηχανική ούτε αγροτική. Είναι μια ελλειμματική και μονίμως φτωχή. Μέχρι και ο Ηρόδοτος έλεγε ότι παντοτινός σύντροφος της Ελλάδα είναι η φτώχεια. Συνεπώς πάσχουμε σε κάθε επίπεδο εργασιακής ζωής. (α). Έχουμε έναν τεράστιο δημόσιο τομέα που οι υπηρεσίες του είναι μηδαμινές στο κόστος λειτουργίας του, (β). έχουμε έναν ιδιωτικό τομέα σε ύφεση, (γ). έχουμε μια ανεργία που αυξάνεται μέρα με την μέρα, (δ). έχουμε υπερβολικά τεράστιο αριθμό φοιτητών, (ε). δεν έχουμε βιομηχανίες (στ). έχουμε κακούς πολιτικούς, ... έχουμε τον κακό μας τον καιρό.
Λύσεις;;;;;
Για να μην πεθάνουμε πρέπει να βρούμε εναλλακτικές ρεαλιστικές λύσεις που να αποδώσουν στην 5ετία. Το κάθε τι έχει ένα κόστος. Απλά ζυγίζεις το κάθε κόστος. Στην Ελλάδα γίναμε παρτάκηδες και ατομιστές αδιαφορώντας για το κοινωνικό σύνολο. Μιλάμε όλοι για αλλαγές...αλλά κοιτάμε να μην θιχτεί το σπίτι του, το καθενός μας. Συνεπώς, ποιος θα υποστεί τις αλλαγές; Οι εξωγήινοι;...