1ον, προφανώς ένας φοιτητής που έχει φτάσει σε σημείο να χρωστάει 15+ μαθήματα πριν καν φτάσει 4ο έτος, δεν έχει τη λογική που περιγράφεις. Επομένως και οι συμβουλές που δίνεις δεν του ταιριάζουν. Θέλει να συμμαζέψει τα σπασμένα, να πάρει ένα πτυχίο και να πορευτεί.
2ον, δεν υπάρχει μόνο το διάβασμα γύρω από ένα αντικείμενο. Κι εγώ γουστάρω πολύ τη χημεία που σπούδασα αλλά το διάβασμα από ένα βιβλίο ή διαφάνειες δεν το τραβάει ο οργανισμός μου. Πλήττω και αποσπάται πανεύκολα η προσοχή μου. Ωστόσο μ' άρεσε πολύ να παρακολουθώ τις διαλέξεις ή να κάνω πειράματα και εργασίες και παρουσιάσεις. Κάθε άνθρωπος διδάσκεται με διαφορετικό τρόπο, αλλά δυστυχώς το εκπαιδευτικό σύστημα της χώρας μεριμνά μόνο για τους βιβλιοφάγους και τους παπαγάλους, με εξαίρεση ίσως 2-3 σχολές (φυσικό, ΗΜΜΥ, Μηχ-μηχ). Οπότε δείξε λιγότερο εκνευρισμό και μεγαλύτερη κατανόηση.
και 3ον, υπάρχουν άνθρωποι που με μια ανάγνωση του βιβλίου έχουν μάθει πολύ περισσότερα από έναν μεθοδικό, οργανωμένο φοιτητή που διαβάζει το μάθημα ένα μήνα. Δυστυχώς πέρα από θέμα εργατικότητας είναι και θέμα αντίληψης. Κι εγώ είχα έναν φίλο στη σχολή που πήγαινε κάθε ΠΣΚ στα μπουζούκια, είχε κάθε μέρα προπόνηση ποδόσφαιρο, έπινε εκατό καφέδες και περνούσε όλα τα μαθήματα με την πρώτη, με βαθμό και έχοντας καταλάβει σχεδόν τα πάντα. Μόλις κάτσαμε να διαβάσουμε μαζί, φρίκαρα. Κάθε πέντε λεπτά έπιανε κουβέντα, χάζευε αριστερά, δεξιά, ήταν σαν να μην παίρνει τίποτα στα σοβαρά και μέσα σε μια ώρα είχε ξεπετάξει ένα κεφάλαιο και ήταν σε θέση να λύσει ασκήσεις πάνω σ' αυτό, τη στιγμή που εγώ μπορεί να είχα κολλήσει μισή ώρα σ' έναν τύπο για να τον καταλάβω (και δεν είμαι χαζή). Εκεί καταλαβαίνεις λοιπόν ότι δεν ξεκινάμε όλη από την ίδια αφετηρία για να γίνουμε καλοί στο αντικείμενό μας.
Τώρα on topic, δε θέλω ούτε να σε πανικοβάλω φίλη μου ούτε να σου χαϊδέψω τ' αυτιά. Γνώμη μου είναι να αφήσεις τις καθαρές θεωρίες για Σεπτέμβρη και ό,τι έχει μέσα ασκήσεις, ερωτήσεις κρίσεως και δυσνόητες έννοιες να πας να το ξαναπαρακολουθήσεις. Θα σου λυθούν τα χέρια σε πολλά σημεία που δε θα καταλαβαίνεις και το διάβασμα στο τέλος θα γίνει πολύ πιο εύκολο. Ο αριθμός των μαθημάτων που χρωστάς δεν είναι ούτε της πλάκας, ούτε βουνό. Ψυχραιμία, συγκεντρώσου και κυρίως μη χάνεις επαφή με τη σχολή και τους συμφοιτητές σου. Μπορεί ν' ακούσεις κάποιο σος, τι θέλει ο κάθε καθηγητής (άλλοι θέλουν να τους γράφεις 3 πράγματα και σωστά, άλλοι θέλουν την ιστορία της ζωής σου), αν παίζει καμιά απαλλακτική εργασία ή πρόοδος κτλ. Αν το κάνεις αυτό από τώρα, τότε Σεπτέμβρη 4ου έτους - το πολύ Γενάρη 5ου, θα χεις πάρει πτυχίο.
