Το γεγονός είναι ένα: στο σχολείο -το δικό μου τουλάχιστον- οι καθηγητές δε μας πρόσφεραν απολύτως τίποτα!
Όχι, δεν είναι υπερβολή αυτό που λέω.
ʼπειρες χαμένες ώρες, πρόχειρη παράδοση του μαθήματος, ομοίως και η εξέταση, βαθμοί μπαίνανε αβέρτα στα τετράμηνα και ʼγιος ο Θεός!
Από 'κει και πέρα, πήγα σε ένα καλό φροντιστήριο, με καλούς καθηγητές και σε επαγγελματικό και σε επικοινωνιακό επίπεδο. Με πολλούς από αυτούς είχαμε καλή σχέση, βγαίναμε, συζητούσαμε, κτλ.
Δε μπορώ να πω ότι ήταν το τέλειο, ή αυτό που μου εξασφάλισε την επιτυχία αλλά μπορώ να πω με σιγουριά ότι ήταν σημαντική βοήθεια.
Και, τελοσπάντων, γιατί να φερόμαστε εναντίον των φροντιστηρίων;;
Για να υφίστανται και να λειτουργούν, κάποιοι τα συντηρούν.
Κι αυτό σημαίνει ότι τα έχουν ανάγκη.
Το πραγματικό πρόβλημα, λοιπόν, είναι εκεί.
Ότι βοηθάνε, βοηθάνε.
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 20 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.