Είναι δύσκολο να οριστεί κάποιος "πραγματικός φίλος".Μάλλον σπάνιο είναι να βρεθεί και λίγο ουτοπικό.Απλά κάνουμε συμβιβασμούς,επειδή εκ των πραγμάτων έχουμε ανάγκη από την κοινωνικότητα και την επαφή με άλλους.Φυσικά,δεν αποκλείω την περίπτωση ύπαρξης ενός "αληθινού" φίλου.Προσωπικά,κάνω παρέα με αρκετά άτομα,αλλά ελάχιστα εμπιστεύομαι και τα θεωρώ φίλους.Η φιλία και οποιαδήποτε σχέση θεμελιώνεται και ενισχύεται από τις στιγμές που μοιράζεσαι με τον άλλον,τον αλληλοσεβασμό,τα γνήσια και ειλικρινή συναισθήματα κλπ,κλπ,κλπ...Όλοι συναναστρεφόμαστε πολλούς ανθρώπους,που αποτελούν περισσότερο "απλή παρέα".Το ουσιώδες είναι να έχεις δύο-τρεις φίλους,στους οποίους ξέρεις ότι θα στηρίζεσαι.Αν έμπιστεύεσαι και ανοίγεσαι σε άτομα,τα οποία καλά καλά δε γνωρίζεις,τότε είναι φυσικό επακόλουθο να αισθανθείς προδωμένος.Βέβαια,είναι άσχημο το να είσαι επιφυλακτικός,αλλά ίσως αναγκαίο.
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.