Νομίζω είναι σαφές ότι η ύπαρξη μιας "παράταξης" δεν είναι από μόνη της κακή, το πρόβλημα, η ευκολία στις συναλλαγές, η σαπίλα, έγκειται στο κόμμα στο οποίο πρόσκειται και το οποίο την κινεί.
Αν λοιπόν θεωρείς προβληματική την ενημέρωση από παρατάξεις ως "χρωματισμένη", τι χειρότερο από το να στηρίξεις την πολιτικοποίησή σου σε μια κομματική οργάνωση;
Τι πιο προφανές από την απουσία αναγκαιότητας ύπαρξης των παρατάξεων και από τα προβλήματα που προκαλούν, δεν αντιτίθεμαι σε αυτά, απλά στο προηγούμενο μήνυμά σου παρατηρώ μια γενική "καταδίκη" της πολιτικοποίησης στο πανεπιστήμιο, μαζί με αυτή που αφορά τις παρατάξεις.
Και αν δεν συζητήσεις, αν δεν δοκιμάσεις αυτά που ξέρεις στην πρώτη ευκαιρία που σου δίνεται, τη συνέλευση του πανεπιστημίου, δεν ξέρεις τελικά τίποτα, και πιθανότατα δε θα μάθεις και ποτέ. Θα μείνεις σε αυτά που ξέρεις και αυτά που σκέφτεσαι μόνος σου, εγκλωβισμένος σε ένα point of view. Αργότερα θα είναι η δουλειά, που είναι χώρος εργασίας και όχι συνδικαλισμού, κλπ κλπ. Στην καλύτερη θα κατέληγε κανείς να μην ασχολείται καθόλου ή να υποστηρίζει κανένα κόμμα, ή και τα δύο.
Άλλωστε, στο ίδιο το πανεπιστήμιο δεν πρόκειται να διαβάσεις ποτέ Πλάτωνα ή Μαρξ ή Νίτσε ή Κέυνς ή Βολταίρο ή Χάξλεϋ αν δεν αφορά το πρόγραμμα σπουδών σου.