Είδες; Μόνος σου το είπες τι κάνουν οι άλλες χώρες και έτσι όλοι έχουν μια δουλειά. Γιατί στο δια ταύτα προσωπικά διαπιστώνω ότι στην Ελλάδα άσχετα αν δε το λέμε δημόσια, έχουμε ανθρωποφαγία. Με τον τρόπο μας, με την παθητική μας αδιαφορία για πολλές δεκαετίες ο καθένας από τον θρόνο του, χαιρόμαστε έμμεσα ο γείτονας να είναι άνεργος και έτσι εμείς με κάποια μέθοδο, να έχουμε δουλίτσα. Πρόσεχε, αναφέρω τον όρο δουλίτσα γιατί οι περισσότεροι εργάζονται με αρπαχτές και όχι με σοβαρή δουλειά. Η σοβαρή δουλειά, προϋποθέτει εργασιακό πλαίσιο με αμοιβές, πλήρη ασφαλιστική κάλυψη και σεβασμός στον πελάτη. Μπορεί να μην είναι ορθές πρακτικές αλλά σκέψου ότι οι κοινωνίες εκεί έτσι λειτουργούν.
Προσωπικά, πιστεύω ας μην είμαι στον κλάδο της δικηγορίας, θα έπρεπε ο σύλλογος να σταματήσει απλά την παραγωγή νέων προπτυχιακών φοιτητών Νομικής για τουλάχιστον 20 χρόνια και έτσι τα Τμήματα να καλύπτουν μόνο μεταπτυχιακές σπουδές των ήδη πτυχιούχων. Η ασύστολη παραγωγή νέων πτυχιούχων που de facto συσσωρεύονται μόνο στην δικηγορική επιλογή δεν οδηγεί κάπου. Προσωπικά θα ένιωθα άσχημα να με βρίζουν οι απόγονοί μου. Μην σκεφτόμαστε άλλο το σήμερα. Το πρόβλημα θέλει ριζοσπαστικές λύσεις και φυσικά αν πονάει κάποιους, θα σώσουμε τις επόμενες γενιές. Ενώ έτσι ο πόνος θα συνεχίζεται για όλους ανεξαιρέτως και θα κάνουμε συζητήσεις χωρίς κάποιο αποτέλεσμα. Μόνο η Θεσ/νίκη και έχει περισσότερους δικηγόρους από όλη τη Σουηδία. Όσο καλή οικονομία να είχε η χώρα μας (υποθετικό σενάριο) πάλι κάποιοι εξ' ορισμού θα πεινάνε. Είναι πάρα πολλοί οι δικηγόροι για μια ανύπαρκτη αγορά δικαστικών υποθέσεων. Αυτό απασχολεί καθόλου το μυαλό ενός ώριμου 18χρονου ή τελοσπάντων του άσχετου Έλληνα γονιού που κάνει την πλύση στο παιδί του;