Καταρχήν θα το πω για να μην παρεξηγηθώ πως στο συγκεκριμένο ποστ θα υπάρχουν spoilers οπότε αν κάποιος σκοπεύει να διαβάσει το βιβλίο ας μην κοιτάξει από εδώ και κάτω!
Διάβασα κι εγώ , όπως και εκατομμύρια άλλοι, το βιβλίο του Green περιμένοντας ΤΟ ΑΡΙΣΤΟΥΡΓΗΜΑ TOY AΙΩΝΑ!!! αντιθέτως, αυτό που διαπίστωσα είναι οτι το εν λόγω βιβλίο όχι μόνο αριστούργημα δεν ήταν αλλά κι αρκέτα προχειρογραμμένο....
1) ήταν άκρως ψυχοπλακωτικό και ψυχοφθόρο, αφού οι μισοί και πρωταγωνιστές είχαν καρκίνο σε σημείο οπού είχα βαρεθεί τις τόσο συχνές αναφορές στην αρρώστια...
2) το λεξιλόγιο σε αρκέτα σημεία ήταν απρεπές και σίγουρα δεν ήταν αυτό που συναντάς σε αριστουργήματα.
3) ενώ το βιβλίο θεωρείται δημιούργημα για τη χαρά της ζωής, με τόση αρρώστια και θανάτους, εγώ το αντίθετο κατάλαβα.
4) το όλο κόνσεπτ θύμιζε αμερικανία μέχρι αηδίας, αφού αυτό που μόνο διαφοροποιούσε το σαχλό love story ήταν η αρρώστια...
Εντάξει δεν μπορώ να παραβλέψω τα ελάχιστα σημεία με τις σοφές αναφορές σε διάφορα σημεία (πχ το παράδοξο της χελώνας)
Αλήθεια, είναι τόσο καλό απλώς εγώ δεν το κατάλαβα; Ή έχει πέσει πολύυυυυ διαφήμιση;; Εσάς πώς σας φάνηκε;;;