Το βιβλίο που διαβάζω αυτό τον καιρό

Το έργο του Tolkien, είναι όντως κουραστικό, και μεγάλο, και απαιτεί χρόνο να το κατανοήσεις και να το διαβάσεις σε βάθος. Υπάρχουν πάρα πολλά βιβλία που έχουν γραφτεί γι αυτό, πάρα πολλοί ιστότοποι που μπορείς να ψάξεις διάφορα. Έχεις δίκιο. Είναι κουραστικό. Όταν πρωτοδιάβασα το Σιλμαρίλλιον, κόλλησα στις 5 πρώτες σελίδες για καμιά ώρα (ΑΪΝΟΥΛΙΝΤΑΛΗ - Η μουσική των Άινουρ). Απλά, όσο κι αν γκρινιάζεις για κάτι, όσο κι αν σε κουράζει, ακόμα κι αν καμιά φορά απελπίζεσαι, αν σ' αρέσει και το αγαπάς, πάντα στο τέλος σε αποζημιώνει, τόσο, που ξεχνάς ότι σε παίδευσε. Ό,τι λέω, το λέω πάνω στον ενθουσιασμό μου λοιπόν. Μετά από καιρό-και κάποιες αναγνώσεις ακόμα :P-θα με καταλάβεις. Βέβαια, με 'μένα συμβαίνει και τ' άλλο. Πιστεύω-αν και θα ξεφύγουμε λίγο από τον σκοπό του παρόντος΄ απλά είναι απαραίτητο να το τονίσω για να δικαιολογήσω τον όρο "ενθουσιώδης"-ότι πρωταρχικός σκοπός της τέχνης, οποιασδήποτε μορφής της, είναι να σε ταξιδεύει, να σε γεμίζει ιδέες και συναισθήματα, να σε κάνει να ονειρεύεσαι τόπους που δεν έχεις πάει ποτέ. Ε, για 'μενα λοιπόν, γι αυτόν ακριβώς τον λόγο το έργο του Tolkien δε με κουράζει. Γιατί με ταξιδεύει σε κάτι που δε θα μπορούσα να το περιγράψω καλύτερα απ' ό,τι κάνει εκείνος. Με ξεκουράζει.

Enough said. Κατάλαβα τι και πώς το εννοείς. :iagree:

ΥΓ1. Μέσω ενός πληκτρολογίου δυστυχώς, δε μπορώ να κάνω πολλά. :P

Κρίμα. :(

ΥΓ2. Όχι, δεν τελείωσα.

Να αυτό λέω. Άντε τώρα εγώ, που δεν έχω δει ποτέ Πετρούλα, να σκεφτώ τι εννοεί ο ποιητής. Αλλά αυτό είναι που το κάνει κι ωραίο. :P

Λοιπόν και για να μην είμαστε και τελείως off: Tolkien. Ο Άρχοντας των Δαχτυλιδιών: Η Επιστροφή του Βασιλιά (το κυρίως βιβλίο, όχι τα Παραρτήματα τα οποία και δεν θα διαβάσω ακόμα κι ύστερα από το τέλος του πρώτου, ακόμα.)

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Ένα παιδί μετράει τ' άστρα.

Ωραίο είναι, αν και παλιό. Εγώ βέβαια τώρα αξιώθηκα να το αγοράσω :p

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Ένα παιδί μετράει τ' άστρα.
ωραιος! :)

(το περιεργο θα ταν να ηταν ωραιο και συγχρονο)

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Ένα παιδί μετράει τ' άστρα.

Ωραίο είναι, αν και παλιό. Εγώ βέβαια τώρα αξιώθηκα να το αγοράσω :p


Κλασικές αξίες...:no1:

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Και πολύ καλά κάνεις. Απλά ξέρεις, είναι σαν να μου λες: ''Μου αρέσει το αντικείμενο της σχολής μου και φυσικά όλα τα μαθήματά της και γι' αυτό το διάβασμα για τις εξεταστικές δεν είναι κουραστικό.'' Κάπως έτσι. Όμως και πάλι το δέχομαι μιας και είναι άποψή σου. :iagree:
Ναι, συμφωνώ. Το ότι είναι λίγο κουραστικά, δε σημαίνει ότι δεν παραμένουν μαγευτικά.

Το έργο του Tolkien, είναι όντως κουραστικό, και μεγάλο, και απαιτεί χρόνο να το κατανοήσεις και να το διαβάσεις σε βάθος. Υπάρχουν πάρα πολλά βιβλία που έχουν γραφτεί γι αυτό, πάρα πολλοί ιστότοποι που μπορείς να ψάξεις διάφορα. Έχεις δίκιο. Είναι κουραστικό. Όταν πρωτοδιάβασα το Σιλμαρίλλιον, κόλλησα στις 5 πρώτες σελίδες για καμιά ώρα (ΑΪΝΟΥΛΙΝΤΑΛΗ - Η μουσική των Άινουρ). Απλά, όσο κι αν γκρινιάζεις για κάτι, όσο κι αν σε κουράζει, ακόμα κι αν καμιά φορά απελπίζεσαι, αν σ' αρέσει και το αγαπάς, πάντα στο τέλος σε αποζημιώνει, τόσο, που ξεχνάς ότι σε παίδευσε. Ό,τι λέω, το λέω πάνω στον ενθουσιασμό μου λοιπόν. Μετά από καιρό-και κάποιες αναγνώσεις ακόμα :P-θα με καταλάβεις. Βέβαια, με 'μένα συμβαίνει και τ' άλλο. Πιστεύω-αν και θα ξεφύγουμε λίγο από τον σκοπό του παρόντος΄ απλά είναι απαραίτητο να το τονίσω για να δικαιολογήσω τον όρο "ενθουσιώδης"-ότι πρωταρχικός σκοπός της τέχνης, οποιασδήποτε μορφής της, είναι να σε ταξιδεύει, να σε γεμίζει ιδέες και συναισθήματα, να σε κάνει να ονειρεύεσαι τόπους που δεν έχεις πάει ποτέ. Ε, για 'μενα λοιπόν, γι αυτόν ακριβώς τον λόγο το έργο του Tolkien δε με κουράζει. Γιατί με ταξιδεύει σε κάτι που δε θα μπορούσα να το περιγράψω καλύτερα απ' ό,τι το κάνει εκείνος. Με ξεκουράζει.

ΥΓ1. Μέσω ενός πληκτρολογίου δυστυχώς, δε μπορώ να κάνω πολλά. :P
ΥΓ2. Όχι, δεν τελείωσα.
Πάλι συμφωνώ, και μου αρέσει η άποψη σου για το σκοπό της τέχνης, θα την ενστερνιστώ.
Κι εγώ κόλλησα στις πρώτες σελίδες του Σιλμαρίλλιον!

Την ελληνική λογοτεχνία δεν την αλλάζω με τίποτα...! Τα βιβλία που ακολουθούν, είναι όσα έχω διαβάσει από τον Ιανουάριο και μετά και βρίσκονται σε σειρά προτίμησης:

11.ΜΑΤΙΑ ΜΟΥ ~ Μαρία Τζιρίτα ---------> Απαίσιο..>!
Πώς είναι δυνατόν να διαβάσεις ένα βιβλίο που θεωρείς απαίσιο;
(Εντωμεταξύ, κι εγώ το κάνω:D)
Θα της το πω και θα χαρεί πολύ...! Η γραφή της πραγματικά υπέροχη..!
Δηλαδή,....την ξέρεις;


Τελείωσα το βιβλίο'' Ρασπούτιν, ο πατέρας μου'' σε λιγότερο από μία μερα γιατί ήταν τέλειο!:iagree:

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Stephen king / Dan Brown διαβάζει κανείς?


Dan Brown όχι, Stephen King, ναι...

Το Carrie ήταν το πρώτο που διάβασα και μου άρεσε πάρα πολύ, αν και η κοπελιά είχε πρόβλημα...

Επίσης, "Το Αυτό", το διάβασα αφού είδα την ταινία και ήταν πολύ πιο τολμηρό αλλά καλό μπορώ να πω...

Επίσης, το "Κούτζο", την "Ονειροπαγίδα", το "Καρδιές στην Ατλαντίδα" και το "Misery" που το διάβασα στα αγγλικά.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Πώς είναι δυνατόν να διαβάσεις ένα βιβλίο που θεωρείς απαίσιο;
(Εντωμεταξύ, κι εγώ το κάνω:D)
Δηλαδή,....την ξέρεις;

Μα άμα ήξερα ότι ήταν χάλια δεν θα το διάβαζα..> Μόλις το διάβασα το κατάλαβα...

Ναι την γνωρίζω....

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Προτείνω ανεπιφύλακτα σε όλους όσοι πηγαίνουν τουλάχιστο λύκειο δύο βιβλία του Ντίκενς: πρώτον, το "Ζοφερό Οίκο", λίγο ογκώδες αλλά πολύ βαθύ, διασκεδαστικό, με χιούμορ, αλλά και τραγικά σημεία και τις "Μεγάλες προσδοκίες", με ακόμη περισσότερο χιούμορ και σάτιρα. Οι παράγραφοι που περιγράφει το σχολείο που πήγαινε όταν ήταν παιδί ο ήρωας είναι φοβερές!!! Δυστυχώς μεταφράσεις του Ντίκενς στη χώρα μας υπάρχουν ελάχιστες ....
Επίσης, αν σας αρέσει αυτό το στυλ, διαβάστε τον "Πόλεμο και Ειρήνη" του Τολστόι.
-----------------------------------------
ελπιζω πως εραγκον εχουμε διαβασει ολοι και δεν εχουμε πεσει στην παγιδα της χαζοταινιας του ε? :D
παντως πολυ του τρομου σας βρισκω:P

Νομίζω όμως ότι το Μπρίσινγκρ ήταν κατώτερο των δύο πρώτων και αρκετά κουραστικό.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Εχω διαβασει το πολεμο και την ειρηνη του Τολστοι (ολο... :P ), και σ αυτο το στυλ ειναι και οι δαιμονισμενοι του Ντοστογιεφσκι, ή και ο ηλιθιος- επισης του ιδιου-. Ηταν ολα ιδιαιτερα ενδιαφεροντα, ειδικα για οποιον αρεσκεται σε περιγραφες του παρελθοντος.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
διαβαζω τον παιχτη του ντοστογιεφσκι....καλο αλλα οχι τελειο....εχω διαβασει και καλυτερα

Αν σας αρέσει η κλασική λογοτεχνία καλύτερα να αρχίσετε από τον Ντίκενς. Περισσότερη πλοκή, περισσότερη δράση, καλύτερη γραφή, χιούμορ, μυστήριο, συγκίνηση. Ο Νοτστογιέφσκι είναι ολίγον βαρύς και καταθλιπτικός. Το καλύτερό του είναι το έγκλημα και τιμωρία, τα άλλα είναι κατώτερης ποιότητας.
Ξέρατε ότι ο Νοτστογιέφσκι θαύμαζε τον Ντίκενς, προσπαθούσε μάλιστα να τον μιμηθεί; Διάβαζε μανιωδώς υπό το φως των κεριών!!
-----------------------------------------
Εχω διαβασει το πολεμο και την ειρηνη του Τολστοι (ολο... :P ), και σ αυτο το στυλ ειναι και οι δαιμονισμενοι του Ντοστογιεφσκι, ή και ο ηλιθιος- επισης του ιδιου-. Ηταν ολα ιδιαιτερα ενδιαφεροντα, ειδικα για οποιον αρεσκεται σε περιγραφες του παρελθοντος.

Ο Ηλίθιος ήταν ΑΠΙΣΤΕΥΤΑ ΚΟΥΡΑΣΤΙΚΟ!!! Αν άντεξες αυτό το βιβλίο, τότε πάρε το "Ζοφερό Οίκο", είναι πολύ πιο ενδιαφέρον! Το πρόβλημα είναι ότι στην Ελλάδα λατρεύεται ο Ντοστογιέφσκι. Στα βιβλιοπωλεία υπάρχουν μεταφρασμένα όλα του τα έργα - ακόμη και οι πατάτες του - ενώ από τους υπόλοιπους συγγραφείς δε βρίσκεις σε μετάφραση ούτε καν τα αριστουργήματά τους!! Ο Δαβίδ Κόππερφηλντ (Ντίκενς - θεϊκό), λόγου χάρη, υπάρχει μόνο σε παιδική διασκευασμένη βερσιόν στα Ελληνικά!! Τι εκδοτικοί οίκοι είναι αυτοί!!!!!!! Έλεος! Αναγκαστικά λοιπόν το διαβάζω στα αγγλικά - τι να κάνω;!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Αν σας αρέσει η κλασική λογοτεχνία καλύτερα να αρχίσετε από τον Ντίκενς. Περισσότερη πλοκή, περισσότερη δράση, καλύτερη γραφή, χιούμορ, μυστήριο, συγκίνηση. Ο Νοτστογιέφσκι είναι ολίγον βαρύς και καταθλιπτικός. Το καλύτερό του είναι το έγκλημα και τιμωρία, τα άλλα είναι κατώτερης ποιότητας.
Ξέρατε ότι ο Νοτστογιέφσκι θαύμαζε τον Ντίκενς, προσπαθούσε μάλιστα να τον μιμηθεί; Διάβαζε μανιωδώς υπό το φως των κεριών!!
-----------------------------------------


Ο Ηλίθιος ήταν ΑΠΙΣΤΕΥΤΑ ΚΟΥΡΑΣΤΙΚΟ!!! Αν άντεξες αυτό το βιβλίο, τότε πάρε το "Ζοφερό Οίκο", είναι πολύ πιο ενδιαφέρον! Το πρόβλημα είναι ότι στην Ελλάδα λατρεύεται ο Ντοστογιέφσκι. Στα βιβλιοπωλεία υπάρχουν μεταφρασμένα όλα του τα έργα - ακόμη και οι πατάτες του - ενώ από τους υπόλοιπους συγγραφείς δε βρίσκεις σε μετάφραση ούτε καν τα αριστουργήματά τους!! Ο Δαβίδ Κόππερφηλντ (Ντίκενς - θεϊκό), λόγου χάρη, υπάρχει μόνο σε παιδική διασκευασμένη βερσιόν στα Ελληνικά!! Τι εκδοτικοί οίκοι είναι αυτοί!!!!!!! Έλεος! Αναγκαστικά λοιπόν το διαβάζω στα αγγλικά - τι να κάνω;!
εγω προτιμω να διαβασω τετοια βιβλια στα αγγλικα οι ελλινες μεταφραστες συνηθως δεν ειναι τοσο σωστοι
καλα κανει η ελλαδα και λατρευει τον Ντοστογιεφσκι, γιατι εγω νομιζα πως ουτε αυτον λατρευαν

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Ε ενταξει, ηταν λιγο κουραστικο, οφειλω να ομολογησω.. Αλλα, οι μεγαλες προσδοκιες του Ντικενς, που τις προσπαθησα κι αυτες, ειναι πολυ πιο κουραστικες και βαρετες, κατα τη γνωμη μου.
Δε μου εχει τυχει να ψαχνω ενα βιβλιο και να μην το βρισκω μεταφρασμενο.. Α, ισως καποια του Εκο, λιγο παλια βεβαια.. Αλλα φανταζομαι, θα ειναι επειδη στην πολη μου δεν εχουμε και τα καλυτερα βιβλιοπωλεια..

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Οι "Μεγάλες Προσδοκίες" και ο "Ζοφερός Οίκος" είναι πολύ καλά μεταφρασμένα βιβλία. Επίσης υπάρχει το εκπληκτικό "Ιστορία Δύο Πόλεων" σε λίγο υποδεέστερη μετάφραση. Οι άλλες μεταφράσεις του Ντίκενς είναι ψιλοχάλια, εκτός ίσως από το "Παλαιοπωλείο".
Ο Ντοστογιεφσκι έγραφε όμως στα ρώσικα, οπότε λίγο δυσκολότερο να τον διαβάσεις αμετάφραστο. Όταν λέω ότι λατρεύεται εννοώ από τους κουλτουριάρικους κύκλους, τους κριτικούς κλπ..

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Αν σας αρέσει η κλασική λογοτεχνία καλύτερα να αρχίσετε από τον Ντίκενς. Περισσότερη πλοκή, περισσότερη δράση, καλύτερη γραφή, χιούμορ, μυστήριο, συγκίνηση. Ο Νοτστογιέφσκι είναι ολίγον βαρύς και καταθλιπτικός. Το καλύτερό του είναι το έγκλημα και τιμωρία, τα άλλα είναι κατώτερης ποιότητας.
Ξέρατε ότι ο Νοτστογιέφσκι θαύμαζε τον Ντίκενς, προσπαθούσε μάλιστα να τον μιμηθεί; Διάβαζε μανιωδώς υπό το φως των κεριών!!
-----------------------------------------


Ο Ηλίθιος ήταν ΑΠΙΣΤΕΥΤΑ ΚΟΥΡΑΣΤΙΚΟ!!! Αν άντεξες αυτό το βιβλίο, τότε πάρε το "Ζοφερό Οίκο", είναι πολύ πιο ενδιαφέρον! Το πρόβλημα είναι ότι στην Ελλάδα λατρεύεται ο Ντοστογιέφσκι. Στα βιβλιοπωλεία υπάρχουν μεταφρασμένα όλα του τα έργα - ακόμη και οι πατάτες του - ενώ από τους υπόλοιπους συγγραφείς δε βρίσκεις σε μετάφραση ούτε καν τα αριστουργήματά τους!! Ο Δαβίδ Κόππερφηλντ (Ντίκενς - θεϊκό), λόγου χάρη, υπάρχει μόνο σε παιδική διασκευασμένη βερσιόν στα Ελληνικά!! Τι εκδοτικοί οίκοι είναι αυτοί!!!!!!! Έλεος! Αναγκαστικά λοιπόν το διαβάζω στα αγγλικά - τι να κάνω;!
Απο Κάρολο Ντίκενς,έχω διαβάσει:
Όλιβερ Τουίστ,Δύσκολοι καιροί,ιστορία δυο πόλεων και Ντέιβιντ Κόπερφιλντ...
Όλα σε κανονικά βιβλία,όχι παιδικά...
Το "ζοφερός οίκος" είναι τεράστιο...1405 σελίδες σύνολο!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Αληθεια, ποια ειναι η υποθεση του ζοφερου οικου;

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Ρε παιδια, απο Ντικενς (μιας που το 'φερε η κουβεντα:Ρ), ο Ντειβιντ Κοπερφιλντ (στα αγγλικα αλλα δεν παιζει ρολο), ειναι καλο;:/
Εγω μονο Ολιβερ Τουιστ εχω διαβασει.:/

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Εγώ δεν προτιμώ την ξένη λογοτεχνία διότι όλη η ουσία χάνεται στη μετάφραση..>!:'( Μόνο αν ο μεταφραστής είναι πολύ καλός, το κείμενο θα διατηρήσει το χαρακτήρα του ως ένα βαθμό. Εσείς δεν διαβάζετε ελληνική λογοτεχνία;:P

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Αληθεια, ποια ειναι η υποθεση του ζοφερου οικου;
Ο Ζοφερός Οίκος είναι το ένατο βιβλίο του Ντίκενς και θεωρείται από τα καλύτερα και πιο ολοκληρωμένα του μυθιστορήματα, με μια πληθώρα κεντρικών και δευτερευόντων χαρακτήρων. Δεν πρόκειται απλώς για ένα σπουδαίο βικτοριανό μυθιστόρημα, έναν σχολιασμό της κοινωνίας και μια σάτιρα του δικαστικού συστήματος. Είναι επίσης ένα ρομάντζο, ένα μελόδραμα, μια από τις πρώτες αστυνομικές ιστορίες στην αγγλική λογοτεχνία, ένα κοινωνικό έπος μεγάλης κλίμακας, καθώς και το πιο ευρηματικό του έργο. Τον 19ο αιώνα, όπου μαινόταν η μάχη ανάμεσα στο Ρομαντισμό και τον Ωφελιμισμό, την καρδιά και το μυαλό, ο Ντίκενς με το έργο του υπερασπίστηκε και τις δυο πλευρές. Από ιστορική άποψη, το σπουδαίο αυτό μυθιστόρημα συμπίπτει με τη μεταρρύθμιση του αγγλικού ποινικού κώδικα, την παρακμή της αριστοκρατικής τάξης και την άνοδο της σύγχρονης αστυνομικής δύναμης στην Αγγλία, η οποία σηματοδοτεί την πιο συντηρητική περίοδο της ανόδου της μεσαίας τάξης και των ελεγχόμενων κοινωνικών μεταρρυθμίσεων. Πρόκειται για τη μετάβαση της κοινωνικής δύναμης από την άκαρδη και άδικη αριστοκρατική κοινωνία, με τα προνόμια και τη μυστικοπάθειά της, σε έναν πιο δημοκρατικό κόσμο που κυβερνάται από δικαιοφροσύνη και αίσθηση του καθήκοντος.
Απο τις εκδόσεις Gutenberg.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Μμμ, ενδιαφερον.. Αφου το φερε η κουβεντα, το δικαστικο συστημα κατακρινει με περισση ειρωνια και τεχνη και ο Χαινριχ Μπελ, στο βιβλιο '' η χαμενη τιμη της Κατερινας Μπλουμ''. Το εχει διαβασει κανεις; Ειναι ενα απ τα λιγα βιβλια που με εκανε να ταυτιστω απολυτα με την ηρωιδα.. :xixi:

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Εγώ δεν προτιμώ την ξένη λογοτεχνία διότι όλη η ουσία χάνεται στη μετάφραση..>!:'( Μόνο αν ο μεταφραστής είναι πολύ καλός, το κείμενο θα διατηρήσει το χαρακτήρα του ως ένα βαθμό. Εσείς δεν διαβάζετε ελληνική λογοτεχνία;:P
Έχω διαβάσει Ευγένιο Τριβιζά,Δημήτρη Ροδόπουλο(Μ. Καραγάτσης),Γιάννη Σκαρίμπα,Ηλία Βενέζη,Κώστα Χαρίτο και άλλους...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

Χρήστες Βρείτε παρόμοια

Back
Top