Mετά από αυτές τις χαζές κόντρες ορισμένων πίσω από ένα πληκτρολόγιο για το ιδανικότερο κομματικό μέλλον της πολυπαθούς χώρας μας, τώρα καταλαβαίνω για ποιο λόγο από το 1830 η χώρα μας δεν κατόρθωσε να ορθοποδήσει σαν ένα σοβαρό κράτος και αντ' αυτού κάθε τρεις και λίγο παρασύρεται στον ωκεανό του στυγνού κομματικού λαϊκισμού. Το δυστύχημα είναι ότι με την απελευθέρωση απλά προέκυψε κράτος για να εξυπηρετήσει την επιβίωση κάποιων πουλημένων, οι οποίοι πρόδωσαν τα όνειρα ενός έθνους για να συνδιοικούν με τις Μ.Δυνάμεις. Δεν υπήρχε καμία σκέψη και κανένα όραμα διότι τα οράματα ξυπνούν τα αντανακλαστικά των λαών. Οι μεγάλοι πεφωτισμένοι αυτοχρηζόμενοι αγωνισταί των σαλονιών ήθελαν και έκαναν μια επανάσταση στα μέτρα τους. Φίμωσαν τη συνείδηση, με την φυλάκιση του Θ.Κολοκοτρώνη στο Παλαμίδι, γκρέμισαν τον Ο.Ανδρούτσο από τα τείχη της Ακρόπολης,... και με τη δικαιολογία του Εθνικού συμφέροντος αφού στέγνωσαν οικονομικά λόγω εμφυλίων και εξαγοράς κομματικών οπαδών, έτειναν την παλάμη προς τις Μ.Δυνάμεις για πλήρη υποτέλεια ή βοήθεια όπως το λένε. Κόμματα και τότε, κόμματα και σήμερα. Επεμβάσεις τότε, επεμβάσεις σήμερα. Η κομματική δημοκρατία (μοναρχική επί Όθωνα, βασιλευομένη επί Γλυξμπουργκ, προεδρευομένη επί υπολοίπων) έπαιξε και παίζει πολύ καλά το ρόλο της όπως ήθελαν και θέλουν και θα θέλουν οι Μ.Δυνάμεις. Ο λαός διοικείται καλύτερα διαιρεμένος. Κάτι ήξεραν οι αρχαίοι Πέρσες με την τεχνική του «διαίρει και βασίλευε». Όμως η αθλιότητα, η ηθική παρακμή, η νοητική καθυστέρηση έχουν και ένα όριο. Υπάρχει και η τσίπα. Κοιταζόμαστε στα μάτια αλλά δεν έχουμε καθάριο βλέμμα κύριοι. Το βλέμμα είναι ραγιαδίστικο, ψεύτικο, έτοιμο να κάνει τη βρωμοδουλειά. Πέρασαν 185 χρόνια και ακόμη δεν βλέπουμε ποιος κοροϊδεύει ποιον.
Ακόμη προσμένουμε έναν εθνοσωτήρα, έναν λαοπατριώτη, έναν Τσίπρα που θα τα έχει καλά με την Αμερικάνικη Πρεσβεία, τελοσπάντων κάποιον φιλολαϊκιστή που να χαϊδεύει αυτιά και να δουλεύει τον κόσμο ψιλό γαζί με το γάντι όμως, και όχι κυνικά όπως η Δεξιά. Το θέατρο πόση ώρα θα διαρκέσει ακόμη;
Υ.Γ. Σε μια σοβαρή συζήτηση κάθε αναφορά σε κόμματα όπως ΑΝΕΛ, ΔΗΜαρ, Χ.Α. και ΚΚΕ νομίζω ότι ρίχνει το επίπεδό της. Το μηνιάτικο των 8.000 € αναιρεί κάθε προσπάθεια να πείσουν περί του αγώνα που υποτίθεται ότι κάνουν, αν κάνουν. Τουλάχιστον οι άλλοι, δεν αναφέρουν ότι θα αγωνιστούν για το λαό. Είναι πιο αληθινοί σ' αυτό. Το πρόγραμμά τους λέει, ότι θα σώσουν το λαό με την κλασική συνταγή της Ιστορίας. Δηλαδή, αυτό που δείχνει η φωτογραφία εποχής:
