Εμείς στην α' λυκείου κάναμε γαμάτο μάθημα στα θρησκευτικά.
Ανεξάρτητα από το αν πιστεύεις ή όχι, αν είναι καλός ο καθηγητής, αλλάζει τον τρόπο σκέψη σου προς το καλύτερο.
Εμείς, για παράδειγμα, είχαμε μία καθηγήτρια στην α' λυκείου που ήταν ανοιχτόμυαλη και ήθελε να μεταδόσει τις γνώσεις της σε εμάς. Μιλήσαμε, μεταξύ άλλων, για τα υπόλοιπα δόγματα της χριστιανικής θρησκείας, αλλά κι άλλα δόγματα όπως ο σατανισμός, η μασωνία, κλπ (είναι μέσα στην ύλη της α' λυκείου, όλα αυτά

). Πραγματικά, έμαθα πάρα πολλά πράγματα, τα οποία ποτέ δεν είχα ακούσει, καθώς οι περισσότεροι αποφεύγουν να μιλήσουν γι' αυτά.
Βέβαια, όλα αυτά δεν επαναλήφθηκαν στη β' λυκείου. Είχαμε έναν του κατηχητικού, οπότε δεν κάναμε ούτε μία θρησκεία πέραν του χριστιανισμού (αν και έπρεπε, αφού είναι εντός διδακτέας ύλης)
Πάντως, θεωρώ ότι σε καμία περίπτωση δεν πρέπει ένας άθεος να κατακρίνει έναν θρησκευόμενο. Όπως θέλει αυτός να αποδεχτούν την επιλογή του να μην πιστεύει σε κανέναν θεό, έτσι οφείλει να σέβεται τις θρησκευτικές πεποιθήσεις των άλλων.