Μαζί σου!

Είναι πολύ ωραίος...
Αυτό είναι το αγαπημένο μου!
Η Σιωπή είναι μια άγνωστη
που έρχεται τη νύχτα.
Ανεβαίνει τη σκάλα
χωρίς ν’ ακούγονται πατήματα
μπαίνει στην κάμαρα
και κάθεται στο κρεβάτι μου.
Μου φοράει το δαχτυλίδι της
και με φιλεί στο στόμα.
Τη γδύνω.
Μου δίνει τότε τις βελόνες
και τα τρία χρώματα
το κόκκινο το μαύρο και το κίτρινο.
Κι αρχίζω να κεντάω
πάνω στο δέρμα της
όλα όσα δε σου είπα
και ποτέ πια δε θα σου πω.
Ξέρω, έχω πολύ φτηνό λογοτεχνικό γούστο... αλλά μ' αρέσουν οι μετριότητες τι να κάνουμε;

O καθένας φτάνει ως εκεί που μπορεί!
Πάντως αυτό με τρέλανε: Ο Παυλόπουλος δεν είναι υπερρεαλιστής ποιητής γιατί πολύ απλά δεν είναι καλός ποιητής!
Ωραίος!