Δεν μου αρέσει ο όρος, "δική μου"-"δικός μου", λες και μιλάμε για ιδιοκτησία, αντικείμενα.
(μου θυμίζει περισσότερο ρομαντικές ιστοριούλες και σαπουνόπερες παρά τη πραγματικότητα)
Δεν βρίσκω κάτι κακό στις σταθερές σχέσεις αλλά ούτε και στις ελεύθερες, ο καθένας όπως τη βρίσκει.
Πάντως ποτέ δεν κατάλαβα την έννοια του "αγαπάω μόνο ένα άτομο σε όλο τον κόσμο".
Γιατί είναι κακό να αγαπάς περισσότερους ανθρώπους, σε οποιοδήποτε επίπεδο;
Γιατί είναι κακό να θες να ανακαλύψεις περισσότερες πτυχές αυτού του κόσμου;
Πιστεύω αφορά κυρίως την ερμηνεία της λέξης "αγάπη" που δίνει ο καθένας μας,
παρά για το αν η σχέση σου είναι ελεύθερη ή σταθερή (ειδικά σε αυτές τις εποχές
δεν έχει σχεδόν καθόλου σημασία πλέον). Απλά πάντα θα πρέπει να υπάρχει
ειλικρίνεία
προς τον άλλον και προς τον εαυτό σου, σε ότι επιλέγεις να κάνεις.
Σε γενικές γραμμές αυτό που λέω είναι ότι κανείς δεν μπορεί να σου εξασφαλίσει ότι η αγάπη
που βρήκες τώρα είναι και η μόνη αγάπη που θα νιώσεις ή που πρέπει να νιώσεις. Φυσικά,
υπάρχουν και άνθρωποι που ίσως δεν τη νιώσουν ή δεν την ένιωσαν ποτέ (κατά τη διάρκεια
της σχέσης τους). Κάποιοι ίσως παρεξηγήσετε το ποστ μου... αλλά whatever.
