Η συγκατοίκηση είναι και θετική και αρνητική...
Θετική, γιατί έχεις κάποιον να σε βοηθάει στις δουλειές του σπιτιού, να σου πάρει φάρμακα αν αρρωστήσεις, να συνεισφέρει οικονομικά σε ενοικιο, λογαριασμούς κλπ., να είναι "δίπλα" σου αν χρειαστείς να συζητήσεις και να μην βρίσκεις το σπίτι άδειο όταν έρχεσαι...!
Αρνητική, γιατί μπορεί ο / η συγκατοικος να μην θέλει να βοηθήσει σε οικιακά, να μην είναι τακτικός, καθαρός κλπ, να μην τηρεί τις υποχρεώσεις του σχετικά με το σπίτι, να μην κάνει ησυχία για να διαβάσεις, να μην σου αφήνει πολύ "προσωπικό χώρο", και εν τέλει να επωμιστείς εσύ όλες τις φροντίδες του σπιτιού (και μάλιστα για δυο άτομα)...
Αν φυσικά πρόκειται για αδέλφια, στενούς συγγενείς ή παιδικούς φίλους με τους οποίους σπουδάζεις στην ίδια πόλη και γνωρίζεις το χαρακτήρα τους, τότε η συγκατοίκηση θα είναι σίγουρα μια καλή εμπειρία στο πλαίσιο της φοιτητικής ζωής... Αρκεί οι τυχόν τσακωμοί που θα προκύψουν λόγω της συνεχούς συναναστροφής με το ίδιο άτομο να μην επηρεάσουν την καλή σχέση... Ουσιαστικά, πιστεύω πως για να συγκατοικήσουν δυο άτομα καλόν θα είναι να γνωρίζουν ήδη ο ένας τον χαρακτήρα του άλλου και να έχουν αναπτύξει μια σχέση οικειότητας σε βαθμό που να τους διασφαλίζει πως ό,τι και να γίνει, όποια διαφωνία και αν προκύψει, η σχέση τους δεν θα κλονιστεί...!!!
Η ποιότητα της συγκατοίκησης είναι σχετική... Δεν θεωρώ πως είναι αμιγώς μια καλή ή κακή εμπειρία.. Εξαρτάται από ένα σύνολο παραγόντων, τους οποίους καλόν θα είναι να εξετάσει καποιος προσεκτικά προτού λάβει μια απόφαση...
Υ.Γ.: Πάντως, σίγουρα η συγκατοίκηση με κάποιον άγνωστο (επειδή παραδείγματος χάριν κληρωθήκατε στο ίδιο δωμάτιο στην εστία) είναι ένα ρίσκο, που προσωπικά δεν θα έπαιρνα...
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.