Έχει πλέον ουσία να προσπαθήσεις να πείσεις άτομα για τον κόπο και τον χρόνο που σπατάλησες, καθαρά από προσωπική σου επιλογή, για να καταφέρεις να διακριθείς σε αγώνες που γίνονται μια φορά τον χρόνο (πλειοψηφία των αθλημάτων); Για την καλοκαιρινή σου προετοιμασία, σε μια χώρα που απλά η διάκρισή σου καταγράφεται σε ένα φύλλο αγώνος; Έχει ουσία να τους πείσεις ότι, εφόσον όντας πρωταθλητής, συνεχίζεις να είσαι μόνος, δίχως καμία υποστήριξη, χωρίς να αποτελεί δική σου επιλογή;
Έχει ουσία να εξηγήσεις, σε άτομα που μάλλον δεν είχαν επαφή με τον πρωταθλητισμό, ότι κάποια στιγμή που βρισκόσουν αντιμέτωπος με το δίλημμα ή πρωταθλητισμός ή σπουδές, η επιλογή ήταν μονόδρομος; Έπρεπε να σταματήσω τον πρωταθλητισμό, επειδή δεν θα μου πρόσφερε τίποτα απολύτως στο μέλλον.
Μακάρι ο πρωταθλητής να ανταμειβόταν οικονομικά. Μακάρι ο πρωταθλητής να είχε την στήριξη να συνεχίσει, ώστε να σε κάνει να χειροκροτείς και να ανατριχιάζεις κάθε φορά που ακούς τον εθνικό σου ύμνο. Μακάρι... Μακάρι...
Κάποιος ζήτησε ρεαλισμό. Ε ναι λοιπόν... Μιλάμε για το καρκίνωμα του συστήματος, όπως σωστά ανέφερε κάποιος εδώ μέσα. Σε ένα κράτος που θα έπρεπε να προωθεί τον αθλητισμό, που θα έπρεπε να τον αναπτύσσει, θέτει ημερομηνία λήξης σε αυτόν, πριν τα 18 έτη. Όταν λοιπόν μου στερείς τα όνειρα μου, με το έτσι θέλω, θα νιώθω απόλυτα δικαιωμένος αν με επιβραβεύσεις έστω και με αυτόν, τον ύστατο τρόπο.
Όσο άδικο είναι για κάποιους να τους "κλέβουν" θέσεις οι αθλητές (καθ' υπέρβαση, επαναλαμβάνω), τόσο άδικη είναι και για τον πρωταθλητή η αντιμετώπιση της πολιτείας. Επαναλαμβάνω, ρεαλισμός. Αν μπορέσει η πολιτεία που ζούμε να σε επιβραβεύσει έτσι όπως πρέπει να σε επιβραβεύσει, ας το κάνει. Αν μπορέσει η πολιτεία να μου επιτρέψει, ενώ πληρώνω τα φροντιστήρια (ελπίζω να μου επιτρέπεται το δικαίωμα της πρόσβασης στην εκπαίδευση), να μπορέσω να ανταπεξέλθω και στο κόστος του πρωταθλητισμού, ας το κάνει. Και όταν αναφερόμαστε σε άτομα τολμηρά, που κατάφεραν και τα συνδύασαν και τα δύο την χρονιά των πανελλαδικών, τότε πρέπει να το βουλώνουμε όλοι και να υποκλινόμαστε. Γιατί η πριμοδότηση είναι ελάχιστη σε σχέση με τον κόπο που κατέβαλαν. Γιατί ο πρωταθλητής, για να μπει στην σχολή που ίσως να μην μπήκες εσύ, να είσαι σίγουρος ότι κόπιασε αρκετά πιο πολύ από σένα.
Και ξανά λέω, σε απολύτως ρεαλιστικά πλαίσια, αυτό είναι το λιγότερο που μπορεί να κάνει η πολιτεία μας.
Επιπλέον, ο νόμος είναι αρκετά αυστηρός για την αναγνώριση της διάκρισης! Ωστόσο, για να μην υποκρινόμαστε, είναι το πλέον εύκολο να "διακρίνεσαι" εικονικά, σε αθλήματα με ομοσπονδίες φαντάσματα, επειδή ποτέ δεν υπήρξε έλεγχος. Επιπλέον, προβλέπεται αρκετά υψηλή πριμοδότηση για υψηλές διακρίσεις, οι οποίες είναι ελάχιστες και δεν επηρεάζουν τον κανόνα. Και αναφερόμενος σε κάποιον γράφοντα παραπάνω, θα έπρεπε να σε κάνει να απορείς που τα γήπεδα γεμίζουν σε αθλήματα που σε ντροπιάζουν κάθε στιγμή, και όχι εκεί που υπάρχει μέλλον. Εκτός από την πολιτεία, και η κοινωνία κατευθύνεται προς λανθασμένη πορεία.
Για τους μαθητικούς διαγωνισμούς φυσικής κτλ., είναι ευνόητο ότι τα άτομα αυτά τυγχάνουν ιδιαίτερα ευνοϊκής μεταχείρισης στο πεδίο που έχουν διακριθεί. Θεωρεί κάποιος ότι ο διακριθείς στα μαθηματικά, θα έπρεπε να εισάγεται άνευ σε σχολή κάποιας άλλης κατεύθυνσης. Πρακτικά, άτοπο. Ίσως, ωστόσο, θα έπρεπε να εξεταστεί και η επιβράβευση σε διαγωνισμούς πριν την ολυμπιάδα.
Από την άλλη, ο πρωταθλητής, θα πρέπει να επιλέξει ένα πεδίο στο οποίο θα διαγωνιστεί κανονικά, όπως οι υπόλοιποι συνυποψήφιοι του, και θα κάνει την ίδια προετοιμασία με αυτούς, αλλά θα τύχει πριμοδότησης για τους λόγους που αναφέρθηκαν παραπάνω. Και κακά τα ψέματα, επειδή φοιτώ σε Ιατρική σχολή, που ο κύριος ντόρος γίνεται για ανικανότητα των αθλητών να βγάλουν αυτή τη σχολή, να σας αναφέρω ότι μπήκαμε με αρκετά πολλά μόρια, τα οποία τα γράψαμε έχοντας πράγματι γνώση των μαθημάτων. Επιπλέον, για κάποιο λόγο (δίχως ίχνος ειρωνείας, θα πρέπει να γίνει μελέτη ώστε να επιβεβαιωθεί και να αιτιολογηθεί), οι αθλητές τα καταφέρνουν αρκετά καλύτερα από τον μέσο όρο των φοιτητών της γενικής σειράς. Συγκριτικά με την πλειονότητα των υπόλοιπων εισαχθέντων με τις ειδικές κατηγορίες, οι αθλητές αγγίζουν την κορυφή. Είναι αρκετά ανταγωνιστικό το σύστημα της πριμοδότησης, που πιστέψτε με, πάλεψες αρκετά ώστε να εισαχθείς.
Βέβαια, τα παραπάνω δεν αναιρούν το ότι άτομα με περισσότερα μόρια έμειναν στην από έξω. Όμως, πλήρως ρεαλιστικά, όταν επιβραβεύεις κάποιον και τον προσφέρεις ευνοϊκότερες συνθήκες, είναι αναμενόμενο να αδικηθεί κάποιος άλλος.
Επιπλέον, αν διακριθείς ως ζωγράφος, να είσαι σίγουρος ότι έχεις περισσότερο μέλλον από έναν πρωταθλητή, να σε ανταμείψει η τέχνη σου. Ας σκεφτούν κάποιοι και τα εφόδια που δίνονται στον καλλιτέχνη να προωθήσει την τέχνη του παγκοσμίως, και τα εφόδια (αν υπάρχουν) που δίνονται στον αθλητή ώστε να αναπτυχθεί σε παγκόσμιο επίπεδο. Αβάσιμη σύγκριση...
Και άντε, ας πούμε ότι αδικούνται από τους αθλητές οι της γενική σειράς, που η ειδική κατηγορία των αθλητών είναι η μόνη (+ μουσουλμάνοι) που διαγωνίζεται στα ίδια θέματα και υπό τις ίδιες συνθήκες.
Μετά από μια πρόχειρη έρευνα, που ίσως να μην είναι απόλυτα ακριβής, θα αναφέρω τον αριθμό των εισαχθέντων ανά ειδική κατηγορία (ελπίζω να τις συμπεριλαμβάνω -αν όχι όλες- τις πιο πολλές) στο σύνολο των Ιατρικών σχολών της Ελλάδας.
Δείτε τις διάφορες ειδικές κατηγορίες, δείτε το ποσοστό των θέσεων που καταλαμβάνουν, αναλογιστείτε το σύστημα εξέτασης της κάθε κατηγορίας, και το λόγο ύπαρξής της. Οι μόνες κατηγορίες που εξετάστηκαν στα ίδια θέματα με αυτούς της γενικής σειράς, ήταν οι αθλητές και οι μουσουλμάνοι. Για τους αθλητές έχει αναλυθεί παραπάνω. Για τους μουσουλμάνους, το μόνο σχόλιο είναι ότι έχουν βάσεις που θα τις ζήλευε ο καθένας.
Επιπλέον, να σχολιάσω ότι μιλάμε για σπουδές σε Ελληνικό Πανεπιστήμιο, με πρόγραμμα σπουδών στα Ελληνικά. Ακόμη, το πρόγραμμα είναι κοινό για όλους! Ο νοών, νοείτω...
Μια επισήμανση, ότι το 1/4 των τελικών εισακτέων στις Ιατρικές Σχολές το έτος 2017, προερχόταν από ειδικές κατηγορίες. Υπάρχουν 328 (περίπου) λόγοι διαμαρτυρίας για κάποιους...
Αφήνω στην κρίση του καθενός να αξιολογήσει τον λόγο ύπαρξης πριμοδότησης στους αθλητές, το σύστημα και τον τρόπο με τον οποίο αυτοί εισάγονται.
Ποιοι τελικά καταλύουν την ισονομία;