1. Υπάρχουν και πολύ καλά κρατικά πανεπιστήμια στην Αμερική, όπως το University of California, Berceley και άλλα, λιγότερο γνωστά. Υπάρχουν διαβαθμίσεις ποιότητας στα κρατικά, όπως υπάρχουν και στα ιδιωτικά. Μερικά είναι πολύ καλά σε κάποιους τομείς. Από τα 3.000 πανεπιστήμια (ιδιωτικά και κρατικά), λίγα είναι κορυφαία, κάποια είναι καλά και αρκετά μέτρια. Η πολύ μεγάλη πλειοψηφία βέβαια είναι χαμηλού επιπέδου.
2. Κανένα πανεπιστήμιο δεν είναι δωρεάν. Απλώς τα κρατικά, σε γενικές γραμμές, έχουν πιο χαμηλά δίδακτρα. Μερικά ιδιωτικά δίνουν υποτροφίες σε διεθνείς φοιτητές, ενώ τα κρατικά όχι. Αντιθέτως όλα δίνουν υποτροφίες σε Αμερικανούς.
3. Christina, αν θες να πας Αμερική, κανένα πρόβλημα. Αν πάρεις τη λίστα των 3.000 πανεπιστημίων από την ανάποδη, θα βρεις πανεπιστήμια που θα σε δεχθούν, χωρίς να έχεις κάνει τίποτα ιδιαίτερο, θα είναι και φθηνά. Πιστεύω ότι δεν έχεις κάτι τέτοιο στο μυαλό σου. Εδώ θα σπουδάσεις σε καλύτερα πανεπιστήμια.
4. Για το πως γίνεσαι δεκτός σε κορυφαία πανεπιστήμια με υποτροφία (αλλά και χωρίς υποτροφία σε κρατικά ή ιδιωτικά), έγραψε κάποια πράγματα ο Johnny. Είναι πάρα πολύ δύσκολο. Πρέπει να ξεκινήσεις από πολύ νωρίς, από καλό ιδιωτικό σχολείο, να ετοιμαστεί ένα μεγάλο βιογραφικό, να έχεις άριστους βαθμούς, να γράψεις πολύ καλά στα SAT, να ασχοληθείς με τον αθλητισμό, να έχεις επιτυχίες σε μαθηματικούς διαγωνισμούς κ.λ.π.
Στα προπτυχιακά οι Αμερικανοί ψάχνουν ξένους με ευρύ πεδίο ενδιαφερόντων (πολλές φορές κτισμένο βήμα βήμα από τα ιδιωτικά σχολεία-χωρίς αυτό να σημαίνει ότι τα παιδιά δεν έχουν προσπαθήσει πολύ) ή ενδιαφέροντες τύπους που ίσως (κατά τους Αμερικανούς) έχουν κάτι ξεχωριστό.
5. Για την αποδοχή σε μεταπτυχιακά προγράμματα, τα πράγματα νομίζω ότι είναι, όχι εύκολα, αλλά σίγουρα πιο απλά. Όλα έχουν να κάνουν με το πανεπιστήμιο και τις επιδόσεις σου.
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
