Ναι απλά θα μου άρεσε και το "καθηγητές δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης" να επιλέγεται, με κριτήριο την αγάπη και όχι την απαξίωση επειδή αποτελεί λύση ανάγκης ή το επιδιώκουμε να το αντιμετωπίζουμε έτσι. Λυπάμαι αλλά δεν έχω συναντήσει, πλην εξαιρέσεων, ανθρώπους που να αγαπούν τον χώρο της διδακτικής (αποτελεί επίσημο διεπιστημονικό τομέα έρευνας) της επιστήμης τους. Οι περισσότεροι μιλούν με απαξιωτικά λόγια και ειδικά η νέα γενιά. Θα ήθελα τη νέα γενιά, όλοι μας, να συμβάλλουμε σε μια διαφορετική εκπαίδευση μέσω της επιστήμης μας. Όμως, επειδή σ' αυτό το θέμα υπάρχει μια "ψυχρότητα" (αδιευκρίνιστης αιτίας) εμμένουμε στις μεγαλοκαριέρες με τις πολυετείς μετα-πτυχιακές σπουδές. Πλέον στην χώρα μας, είναι ένα ερώτημα ποια επιστήμη προσφέρει ένα αξιοπρεπές μεροκάματο αν συνυπολογίσουμε στα προσωπικά έξοδα: την "σκληρή" φορολογική πολιτική και την "παγωμένη" ρευστότητα. Αντιθέτως, δεν θα πρέπει να μην έχουμε όνειρα ή να μην προσπαθούμε για το καλύτερο.